De Natuur Om Je Heen

Hoogwater in Grunn..

2012-01-07T12:15:00.000-08:00

De maanden januari en februari scoren bij mij nooit hoog op de schaal van meest inspirerende fotomaanden van het jaar. De mooie en gezellige lichtjes van december zijn weg en als er dan ook nog geen fotogenieke pak sneeuw of dichtgevroren watergebieden met 100-den fanatieke schaatsers te fotograferen is, nou dan mogen deze maanden van mij heel snel voorbij zijn. En zo begint ook de januari van 2012 weer saai standaard; grijs en stormachtig met slagregens tegen de ramen en rammelende pannen op het dak. De uitgestrekte weilanden en zwarte kleigrond van Noord Groningen zijn dan op zo'n moment echt wel treurig. Zoals u waarschijnlijk wel op het nieuws gezien hebt is er nu wel iets veranderd. In Groningen zijn enorme meren ontstaan, bomen en stuiken staan tot de kruin toe in het water en de sloten en kanalen zitten tot de nok toe vol met water. Hoogwater! Op een mooie dag met wat zonneschijn glimt en reflecteren de laatste zonnestralen op de grote plassen op de akkers. Das mooi..! Helaas is het de meeste tijd stormachtig en worden de plassen nogmaals vergroot door een nieuwe stormbui... En lig ik snotterig ziek in bed. De camera nog niet uitgepakt na ons reisje naar Schotland.
Gelukkig wordt ons dorp niet bedreigd door het wassende water veroorzaakt door een dijkdoorbraak zoals mijn mede-provinciegenoten, die even verderop wel verplicht hun huis uit moeten. Das niet leuk! Gelukkig worden ze goed opgevangen en kunnen zelfs de koeien mee evacueren.
Ik moet even weer denken aan een ochtend in het Fochterloerveen, toen was het wat mistig en de bomen in de verte werden langzaam zichtbaar toen de mist wegtrok. Ik heb met mijn 100-400mm lens op de camera toen wat foto's gemaakt van de bomen in het water. Alhoewel de mist wegtrok was er nog bijna geen kleur te bekennen. De foto's zijn dus niet omgezet naar zwart/wit. Er was weinig wind en de reflecties van de bomen en struiken op het water kwamen goed uit. Het was heel stil op het fochterloerveen. Het weer is nu erg stormachtig, maar je kunt je wel voorstellen dat hoogwater naast veel dreiging, onrust en gedoe soms ook een mooie sfeer kan geven.

Maar begin toch maar met spuien...

Schotland: De 4 Seizoenen In Een Week

2011-12-18T05:58:00.000-08:00

De schotse kust van de Solway Firth

Heb je zin in regen ofzo...? Wie gaat er nou in de winter naar Schotland? De twijfel sloeg heel soms wel even toe, vooral toen een paar dagen voor ons vertrek er zware storm over Schotland trok met omgevallen bomen, hoog water en plaatsen zonder stroom als gevolg. ...En we gingen ook nog met de boot ook: "It's gonna be a bumpy ride"!

Maar bovenal keken we er erg naar uit en lieten we ons gewoon meevoeren naar het stoere Schotland in wintertijd. We waren al eens in de zomer geweest, waarvan ik me vooral de vele regenbogen herinner (de regen ben ik al vergeten).

Op de boot was het de heenreis inderdaad vrij heftig, het (dure) buffet rook heerlijk, maar mijn maag dacht daar heel anders over en ik ben maar naar de hut terug gelopen om even te gaan liggen. Er hadden meer mensen last van het geschommel en gedein en ze deelde dan ook zeeziekte-pilletjes uit als snoepjes.

Eenmaal in Engeland aangekomen reden we langs de oude muur Hadrian's Wall naar de westkant van Engeland en daarna een stuk omhoog om uit te komen in de zuidwest punt van Schotland: Dumfries and Galloway. Het gebied grenst aan de zuidkant aan de Solway Firth, wat zich kenmerkt door een soort kwelders en moddervlakten, het lijkt soms best op de wadden. Veel overwinterende ganzen en zwanen. Op zich dus net als thuis, maar achter de kwelders lag ook een heuvellandschap met echte ruige rotskust gedeelten, een boerenlandschap met stenen muurtjes, oude eiken en naalboom bossen en als je verder het gebied in rijdt vindt je typische Schotse lochs en meer bergachtige gebieden. Voor ieder wat wils dus.

Oude eikenboom begroeit met mos

Net zo mooi als het landschap was wel onze pine-lodge die we gehuurd hadden met z'n 4-en. Eekhoorntjes en vogels voor het raam en Ingrid is tevreden. En met een sneeuwlaagje op de takken om je heen buiten in een hot tub liggen is ook niet verkeerd. Het vakantiepark is echt een aanrader, dus mocht je willen weten waar we zaten, email me dan even. (zie contact).

De rode eekhoorn is in Groot Brittannie vaak verdreven door zijn familielid de grijze eekhoorn. Ook schattige beestjes natuurlijk, maar de rode eekhoorn zijn de echte britten en tegenwoordig zijn er speciale beschermings programma's voor deze soort eekhoorn. In de bossen van Dumfries and Galloway komen nog vrij veel rode eekhoorns voor en ook op het park en bos er om heen leefde een groep rode eekhoorns.

Ze waren druk bezig eten te begraven voor als de wat zwaardere Schotse tijden zouden gaan aanbreken. Hapje nootje en daarna nootje onder de grond, rennen en spingen terug naar de nootjes, hapje nootje en weer terug met een volle wangzak naar een polletje gras, begraven, aanstampen en hup weer terug. Drukke tijden voor de red squirrel. De eekhoorn gaat niet in winterslaap, ze hebben dus een mooie wintervacht en warme oorpluimpjes, en niet te vergeten een dikke pluimstaart. En ook al geen winterslaap, ze draaien zich tijdens heel koude en natte periodes nog wel een keer om hoor, in hun boomhol. De nootjes veilig verstopt op 1000-den plekjes in de grond.

Southerness Lighthouse

De vuurtoren van Southerness is tegenwoordig niet meer in "bedrijf" maar is wel een erg mooi en markant stukje historie. Tegenwoordig is het een van de oudste vuurtorens van Schotland. We kwamen percies op tijd, de zon ging onder en de kust samen met de vuurtoren waren mooi te fotograferen.

En na een dag met zware storm met windstoten, een dag met weinig wind samen met een knalblauwe lucht was het op de laatste dag tijd voor een sneeuwdag. In de ochtend kwamen dikke vlokken sneeuw naar beneden en een roodborstje in de sneeuw is dan een mooie afsluiter van een fantastische week. "It was grreat"! (op zn schots uitgesproken natuurlijk ;-) )

Alvast fijne feestdagen!

Fotoworkshop OVP

2011-10-30T03:37:00.000-07:00

Burlend Edelhert in Natuurpark Lelystad

Het een tijdje geleden dat ik iets gepost heb. En het is ook alweer een tijdje geleden dat ik een hele dag een fotoworkshop in de Oostvaarders plassen had! Het was onder leiding van de natuurfotograaf Steven Ruiter. Het was een dag waar we veel geluk hadden met het weer, op de juiste momenten brak de zon door de wolken heen en toen er een stortbui van 10 minuten over ons heen joeg zaten wij droog in een vogelkijkhut. Het was hoogbronst voor de edelherten in de Oostvaardersplassen en met de herfstkleuren onderweg en dreigende wolken afgewisseld met een zonnetje boven ons, hoefde we alleen nog maar mooie onderwerpen zoeken. Camera in de aanslag dus.

Steven kan goed uitleggen en wees ons op mooie momenten van licht en gedrag van dieren. Wat mij zeker aanspreekt aan hem is dat hij erg aan het dier denkt en niet alleen aan de foto. Dus hoe benader je een hert zodat je hem niet verstoort en als je je foto hebt gemaakt, dat je dan ook weer op een goede manier wegloopt. Hij weet heel veel over het gedrag van dieren en dit is noodzakelijk (handig) om te voorspellen wat een dier gaat doen en je daarop kun reageren (= foto maken.. haha).

De workshop begon met een wandeling door het bos achter het bezoekerscentrum. Op een dijkje kwamen we twee hindes tegen. Ook al stond er een tiental fotografen om de herten heen (op gepaste afstand), de twee dames bleven rustig hun ding doen. Naast een vluchtige ontmoeting op een bospad had ik nog niet eerder zo dichtbij een edelhert gezien. Dat kan dus zomaar in de Oostvaarders plassen.
Onderweg hoorden we veel mannetjes edelherten burlen, ver weg of verstopt achter de vegetatie. sMiddags in Natuurpark Lelystad hadden we meer geluk met de mannen:

Hier doen de mannetjes het allemaal voor.. ;-) Een paring. Foto is flink gecropt, maar het is wel een bijzonder moment. Foto is gemaakt in natuurpark Lelystad.

De workshop werd vervolgd in 1 van de vele vogelkijkhutten van de Oostvaardersplassen. Ook daar hadden we geluk dat er veel te zien was, lepelaars, drie grote zilverreigers, vele ganzen, soorten eenden en ook veel aalschovers die langsvlogen. De drie zilverreigers kwamen wel heel dichtbij!

Smiddags zijn we naar Natuurpark Lelystad gereden voor de lunch en daarna gingen we het park in. Daar zijn onder andere otters, wilde zwanen, ooievaars, edelherten en elanden te zien.

Ik ben gek op zwanen, ik geef graag een gevoel aan in mijn foto's en bij zwanen zit er gauw een gevoel in de foto. Dramatisch, liefde, gevoeligheid, eenzaamheid, samenzijn, afscheid, met zwanen in de foto zijn deze gevoelens relatief makkelijk te laten zien. Ik zou wel overal op de wereld zwanen willen fotograferen. Nou heb ik voor aankomende december al een plek gevonden, we gaan namelijk een weekje naar Schotland en dichtbij ons vakantie park ligt een plek waar wel honderden wilde zwanen uit IJsland in de winter naar toe komen. Wauw! Voor de liefhebber de website: klik hier..

Deze otters wonen in gevangenschap, maar het was een mooie plek om onder leiding van een fotograaf met veel ervaring deze dieren te fotograferen.

Een dagje fotoworkshop onder leiding van een prof mag dan wat kosten, het is leerzaam en inspirerend. Een hele week workshop in bijvoorbeeld Engeland of IJsland lijkt me ook nog eens mooi om mee te maken. Wie weet...Voorlopig gewoon 'alleen' op pad!

Het Wordt Langzaam Herfst...

2011-09-25T09:59:00.000-07:00

Het wordt langzaam herfst...Maar dat is helemaal niet erg! Want de herfst heeft altijd wat moois te bieden, vooral als het begint met weekenden als dit: Ochtend mist, kleurijke zonsopkomsten, de eerste verkleurende bomen en ook nog eens heerlijke temperaturen. Met gevaar voor eigen leven heb ik de appels geplukt van ons appelboompje, tussen de spinnenwebben door met joekels van kruisspinnen (Iieeehhhww). De appels zien er goed uit en smaken heerlijk, maar van veel appels hebben slakjes al lopen snoepen. Die heb ik maar laten hangen. De rest kom hoogstwaarschijnlijk voor een deel in de appeltaart voor onze verjaardag.
Ook heb ik de lavendel geknipt, dat rook heerlijk, maar ook daar overal joekels van kruispinnen (Iieehhwwwww). Het is beter voor de bloei van de lavendel om het op een duur te snoeien, maar er zaten nog vrij veel vlinders op de bloemen.

Sorry Citroentje, nog een laatste slurp en dan moet de schaar er toch echt in.

Macro-en blijft leuk, even de knop om en je macro oog laten gaan over een bosje of bloemperkje en je ziet de leukste dingen! Behalve spinnen (IIeeehhwww)...

Langpootmug

De grote groepen spreeuwen zijn ook in deze tijd van het jaar altijd mooi om te zien. Gracieus door elkaar heen zwenkend, roettsshhhh, roetsshhh, daar gaan ze. In de meest rare vormen en heel dicht bij elkaar. Deze foto's heb ik ook gemaakt op zo'n mooie mistige ochtend als vanochtend.

Laat de nazomer maar beginnen!!

Apenheul: Imposante Gorilla's

2011-08-24T06:31:00.000-07:00

De meest imposante bewoners van de Apenheul zijn wel de gorilla's. Om percies te zijn laaglandgorilla's. De apenheul heeft een soort schouwburg-achtig openlucht theater gebouwd met uitzicht op een deel van het gorilla verblijf. De hoofdrol spelers komen naar het toneel wanneer ze de verzorgers door de microfoon horen praten en het welkoms liedje horen spelen. Onder het genot van een hapje (o.a. appels, witlof en soort apen-ballen met vitaminen enz) blijven ze een half uur een beetje zitten zodat de verzorgers ze stuk voor stuk kunnen voorstellen en info geven over de gorilla's. De groep heeft een leider, een volwassen mannetje genaamd Jambo.

Hij is 17 jaar en heeft een prachtige "zilverrug". Zoals de babyboom advertenties al aangaven is hij flink bezig om voor nageslacht te zorgen. Op dit moment zijn er 4 jonge gorilla babies. Cute!!

Apenheul: Dagje Aapjes Kijken

2011-08-18T13:04:00.000-07:00

Voor veel mensen zijn apen hun favoriete dier, eerlijk gezegd voor mij niet. Geef mij maar woeste wolven of gevaarlijke, siberische tijgers. Bij het grote bavianen eiland in Dierentuin Emmen bleef ik niet lang staan...Nee, al die rooie ape-bipsen, krijsende moeders en ahum-sexbedrijvende individuen...Mmmm nee... Misschien was ik daarom wel nooit in de apenheul geweest. De helemaal op apen gerichte dierentuin, waar de grootste groep doodskopaapjes ter wereld terecht een publiekstrekker is. In Groningen hingen allemaal billboards met posters met lieve gorilla baby's: Gorilla BabyBoom! Dit jaar zijn er wel 5 jonge gorilla's geboren (en jammergenoeg ook al eentje weer overleden) en, vooruit, die apekoppies kan zelfs ik niet weerstaan! Op naar de Apenheul!

En ik ben helemaal om, want ten eerste wat een fantastisch mooi park. Midden in de bossen van Apeldoorn, overal watervalletjes en mooie planten en bloemen. En daar tussen lopen overal aapjes, die met hun graaihandjes en grote ogen constant opzoek zijn naar iets lekkers. Ik vind het echt een aanrader!

Een bezoek aan het park zou ik eerst beginnen met een kijkje op hun website, daarop staan ontzettend mooie foto's! Gemaakt door de fotograaf Jan Vermeer (geeft ook workshops in het park). Ben je direct geinspireerd om er zo snel mogelijk met de camera heen te rijden. Eenmaal in het park, stop (lees Prop) je je tas in een speciale Apenheul-tas, die de behendige apen-vingertjes waarschijnlijk niet open kunnen krijgen. Een paar stappen in het park bevind je je al in een apen-losloop gebied, waar je de vele doodskopaapjes om je heen ziet lopen. Natuurlijk kunnen sommige mensen het ondanks de vele waarschuwingen niet laten, kijk klein aapje, omdat je zo aandringt: hier een lekker roodwit snoepje.... Zucht..tis maar goed dat ik daar niet werk. Gelukkig heeft het personeel veel geduld om vragen te beantwoorden en mensen nogmaals te wijzen op de regels.

Tijdens de wandeling door het gebied van de boliviaanse doodskopaapjes regende het nog en was het geen fotoweer. Gelukkig klaarde het op het midden van de dag op en kwamen we door nog meer gebieden met loslopende aapjes. Zoals de groep scheeuwde goudenleeuwaapjes (zie hierboven) en daarna de rode titi's (zie hieronder, ik had nog nooit van rode titi's gehoord!) Heel veel, nou eigelijk bijna alle soorten aapjes hadden jongen. Veelal vastklemt op de rug of onder de buik.

Verder heeft de Apenheul het kleinste aapje te wereld. Het is net een muisje zo klein. Nieuw waren de neusapen! Je denkt, (ik dacht), die zijn lelijk...maar nee, ze zijn heel apart, ja, ze hebben een giga neus, maar ze keken ons zo geinteresseerd aan, zo van, wie kijk nu wie aan. Ze zijn net aangekomen uit de dierentuin van Singapore, dus die drie heren kijken hun ogen uit hier. En natuurlijk heeft de Apenheul ook mensapen zoals orangoetangs, bonobo's en gorilla's. Die laaste waren zo fotogeniek dat ik daar mijn volgende blogstukje over schrijf.

Ik moest soms wel lachen om die kleine grappenmakers. Zoals hier toen de kapucijneraapjes bovenop elkaar wilden klimmen. De onderste moest maar gaan lopen, maar je kon aan zijn uitdrukking zien en later aan zijn protest schreeuw horen dat hij daar helemaal geen zin in had! Ken je de bremer stadsmuziekanten?

Vlinder Mee Dit Weekend

2011-08-07T02:58:00.000-07:00

Dit weekend is het tijd voor de Tuinvlinder telling 2011. Dus Vlinder Mee en tel de vlinders in je tuin. Persoonlijk kan ik al zeggen dat ik op onze vlinderstruik minder vlinders tel in vergelijking tot andere jaren. Of dat komt door onze miauwende, vlinder-en-motten-vanger-Joey of dat het geen goed vlinderjaar is, zullen we dus ook landelijk gezien weten na dit weekend. Ik ben benieuwd.
Hieronder het dambordje, daarom ook maar toepasselijk omgezet naar zwart/wit. Deze mooie vlinder zullen we waarschijnlijk niet aantreffen in onze tuinen, ja heeeel misschien mensen in Limburg. Gefotografeerd in Italie op een veldje naast de camping waar een heleboel dambordjes rondvlogen. Iets wat gemakkelijke foto dus... Klik, een vlinder op een bloem, niet echt heel creatief ofzo. Registrerend fotograferen heet dat. Eens kijken hoeveel vlinders ik nu buiten kan registreren in de tuin.

Enjoy The Silence

2011-07-27T04:29:00.000-07:00

Afgelopen weekend was ik met Mariska in Duitsland voor een fotoweekendje. We werden als VIP artiesten op weg naar een belangrijk optreden in een zoef-zoef Audi heen en weer naar de plek van bestemming gereden. Die bestemming was het Duitse gebied de Vulkaan-Eifel, waar de "Taxi" chauffeurs gingen genieten van nog snellere F1 auto's op de Nürburgring. Tijdens dit soort weekendjes staat elke minuut van het weekend in teken van fotografie, dus de wekkers om 4 uur, papieren vol met potentiële fotogenieke plekken, een fototas vol met kilo's aan materiaal, irritaties over grijze luchten en gelukzalige momenten als de gewilde foto op het kleine LCD schermpje te bewonderen is. Wij hadden onzettend veel geluk dit weekend, op een of andere manier vonden we snel en gemakkelijk mooie plekken en ondanks vooral s'ochtends lage temperaturen (ook zomers moeten handschoenen standaard mee in de fototas dus...) viel het weer 100% mee.
Er was steeds bewolking voorspeld, dus ons ochtend ritueel was na het afschuwelijke geluid van de wekker, het hoofd uit het raam steken om te kijken of er sterren en een maan te zien waren. "Shit....Ik zie een maan!" ..... neeee... Maar na 5 minuten ben je up en running en verheug je je op de zonsopgang. Hoe zou het deze keer worden?? Het is zo aan te raden om dit af en toe te gaan bekijken, OOK als je geen fotograaf bent. Op dat moment als de zon boven de horizon uitkomt en probeert door de mist heen te schijnen, de vogels langzaam beginnen te zingen, het voor de rest helemaal doodstil is... dan denk je, waarom sta ik hier in godsnaam elke dag niet!! Enjoy The Silence.

Daarna met wallen onder de ogen en een bleek gezichtje aanschuiven aan een duits ontbijtje met broodjes, thee en een eitje. Aahhh...even bijkomen...Morgen weer?

Voor de foto's heb ik gebruikt: Een canon 60D, een statief (velbon sherpa), een Tamron 17-50 mm f2.8 lens en een grijsgradatie filter om het zonlicht tegen te houden en de voorgrond goed te belichten. Bij onderstaande foto heb ik ook een 10-stops ND10 filter gebruikt. Ik moest een uur wachten tot de zon eindelijk boven de heuvels en een randje bewolking uitkwam en zich door de mist heen priemde. Van een grijze foto veranderde de foto in een klap in een kleurrijk geheel. Een paar minuten daarna was het voorbij en was de zon te fel voor die plek. De rose gloed over het landschap duurt maar kort, maar dit maakt waarom fotografen zo vroeg uit bed rollen.

Sprookjesachtig Beieren

2011-07-02T01:53:00.000-07:00

Op reis naar onze vakantie bestemming kwamen we langs de hoge bergen van de Duitse Beierse Alpen. De puntige dennebomen aan de horizon staken scherp af tijdens de zonsondergang. De heks op de bezemsteel (Whaawhiihihiaaaa) ging iets te snel door het beeld, maar je kunt haar er vast nog wel even bijdenken.

Zwarte Roodstaart

2011-06-20T03:23:00.000-07:00

De lente gaat over in de zomer en thuis gekomen van de vakantie lijkt het wel herfst buiten.
Ook wij hebben flinke regenbuien gehad in Italie, we zaten gelukkig niet in een minitentje te verkleumen, maar zaten droog in een sta-caravan. Met uitzicht op een tuinje waar vele soorten vogels hun jongen groot brachten. In de moestuin met druiven ranken, tientallen stokken voor opgroeiende bonenplanten en diverse kersebomen woonde zoal een (grote) familie mus, zwarte roodstaarten en gekraagde roodstaarten met hun jongen en er was zelfs een paar keer bezoek van een draaihals, een kleine bruine specht die leeft van mieren. Natuurlijk vlogen er vele zwaluwen rond, een luidruchtige groep van 5 bonte kraaien en hoog in de lucht zweefde vaak 2 paartjes zwarte wouwen. Roland en andere camping gasten hadden het geluk de visarend te hebben gezien die volgens de ooggetuigen s'ochtend en s'avond daar een ronde deed over het meer.

Jong van een zwarte roodstaart die zich even uitrekt op een paaltje. Je kunt de rode staartveren zo goed zien en dat hun snavel nog van die gele uiteinden heeft, iets wat jonge vogels zo aandoendelijk maakt.

Op een dag zagen wij een van de jongen van de zwarte roodstaart op het hek zitten. Hij zat met zijn bek nogal open en met de verrekijker zagen we dat hij waarschijnlijk net gevoerd was door een van de ouders, want hij had een dik insect in zijn snavel.

Na een tijdje zat de jonge vogel er nog steeds en hij had zichtbaar moeite met het doorslikken van zijn voedsel. De dikke kever (?) verschoof geen mm meer en het vogeltje probeerde het kwijt te raken door zijn kop te schudden, zijn snavel langs het hek te wrijven en zelfs op een onhandige manier met zijn pootje het beest uit zijn bekkie te krijgen. Hij werdt er moe van, deed zelfs even zijn oogjes dicht en ging sneller ademen. Waar is een zijn ouders! Die moet dat beest verder drukken of weghalen! Ook wij werden er langzamerhand zenuwachtig van. Het zou toch niet dat dit jong dat al bijna zelfstandig was, dood zou gaan aan een te dikke kever? In mijn hoofd had ik het vogeltje al tien keer gered met behulp van een pincet, maar ja, hij zou vast wegvliegen als we ons lieten zien. We moesten maar hopen dat hij het insect toch ineens kon inslikken. Dat is de natuur, die redt zich wel...Toch? Het einde kunnen we je niet melden, op een duur vloog de jonge vogel weg, met nog steeds zijn snavel open. We moeten er maar op vertrouwen dat hij het insect toch nog heeft doorgeslikt of uitgespuugt. Maar die gedachte het heeft ons wel even bezig gehouden.

Het jong had zichtbaar last van het insect wat muurvast op zn plek zat...

Zomerwolken

2011-05-28T07:14:00.000-07:00

Het weer zit vandaag even niet mee, grijs en grauw, met koude windvlagen die de regen tegen het dakraam boven mijn hoofd, aanblaast. Geen probleem, een dagje binnenzitten is vooral met dit weer ook heerlijk. Kop thee erbij en even mijn favo foto-websites bewonderen. Misschien herkennen velen onder jullie dit, maar ik heb een aantal websites die ik MOET bekijken. Voor inspiratie, info en natuurlijk de foto's. Kijken naar foto's van anderen helpt iedereen verder in hun foto-carriere denk ik. En tegenwoordig met al die blogs, fotocommunties en websites ben ik zo een aantal uren bezig. Muziekje erbij. Vandaag ga ik niet meer op pad, ik denk nog even aan de vorige keer toen we foto's gingen maken van de zonsondergang bij de kwelder bij Moddergat. Toen ik weeeeeeer mijn statief opzetstukje thuis was vergeten..Prutser..

De grote regen wolken worden op het eind van de dag, mooi oranje/rose verlicht door de ondergaande zon. Locatie: Op de dijk bij Moddergat, Friese Noordkust.

De vakantie naar Italie komt nu echt dichtbij. Nog een paar dagen werken en dan kan de lange reis na het zuiden beginnen. Nog even voor de valreep een extra batterij gekocht.... 60 euro's...! Moet dat nou zo duur! En moeten die batterijen nu voor elke camera anders zijn?? Bedankt Canon..
Omdat het nog steeds donker en grijs is als ik op kijk door het raam, dan maar een echte vakantie foto: Strand, zee en geen badgasten! Gelukkig. Om alvast in de stemming te komen!

Palombaggia, volgens kenners het mooie strand van Corsica. Het waaide een storm en het strand was verlaten, geen mens durfde het aan om zijn handdoekje uit te rollen onder een de vele parasolletjes. Ik en mijn polarisatie filter werden keihard gezandstraald...dubbel auww..

Ingrid, vergeet je slipper(s) niet!

Een website waar ik ook regelmatig kwijlend naar zit te kijken is 1x.com. Ik mag wensen dat ik ook ooit zulke pracht foto's maak dat ze de mijne daar ook op publiceren. Tot die tijd heeft 1x.com ook een tutorial deel, met tips hoe een bepaalde foto tot stand is gekomen. Leerzaam! Zie hier.

Close Up in de Tuin

2011-05-09T12:45:00.000-07:00

Een sierui wordt geboren:

Deze heb week ik wel tijd gemaakt voor de macro-lens. Ik ben het hele voorjaar al druk aan het tuinieren en daar geniet ik echt van. Elke week is het weer anders, vooral de laaste weken natuurlijk. Alles groeit, bloei, ontspruit, komt op of zoals de krokussen en sneeuwklokjes, zijn alweer lang verdwenen en weggemaait. In februari/maart heb ik me in het zweet gewerkt om in een hoek van de tuin een vijver in te graven en de kunst is om deze zo natuurlijk mogelijk af te werken. Zodat de zwarte, plastic randen zo min mogelijk te zien zijn. Hier en daar stenen weg gepikt, via marktplaats platte flagstones op de kop getikt en ik kom heel vaak bij het tuincentrum. Die verdienen dik aan mij! Behalve die keer dat ik na een uur mijn vol geladen kar kwam afrekenen en ik met een rood hoofd bij de kassa moest bekennen dat mijn portomonnee nog thuis lag....Dat krijg je als je je fototas na een tripje niet uitpakt....!

Dit weekend dus vooral in de tuin op pad geweest. Ik zocht een beetje abstracte macro's, met sfeer en knalkleuren. Vooral de sierui heb ik vanuit alle hoeken bekeken.

Ik maak gebruik van een Tamron 90mm lens, een 1:1 macro lens en sta elke keer versteld wat je zoal ziet als je eens flink inzoomt. Doordat de achtergrond gauw vervaagt door de macro lens ((is ook het mooist/rustigst voor de foto), heb je elke keer weer een andere kleur als achtergrond. De blauwe regenton geeft zo een blauwe achtergrond en het gras achter de bloemen maakt de achtergrond mooi groen.

Droog, droger, droogst, het wordt waarschijnlijk weer een record jaar. Ongelovelijk en wat sneu voor de boeren die zitten te springen om water voor hun gewassen. Op tv ook nog boeren die na de droogte hun kleine bietenplantjes hebben zien verpieteren door de onverwachte strenge nachtvorst van vorige week. Ook weidevogels zoals de grutto hebben het moeilijk omdat de grond zo hard is dat ze moeilijk hun maaltje kunnen bemachtigen. Maar vanavond betrok ineens de lucht en begon het ineens te regenen! Ik ben weer met de camera met macrolens naar buiten gerend en heb vanonder de paraplu waterdruppels gefotografeerd. Op de bloeiende planten.

Deze foto's moet je niet van dichtbij bekijken, maar klik er maar op en leun dan maar achterover, dan komt de foto het beste over.

Na zonneschijn komt regen!
Zo is het toch!

Tijd voor de macrolens!

2011-05-01T09:29:00.000-07:00

Het is weer macro tijd! Tijd om in te zoomen op de mini-natuur onder onze voeten. Helaas heb ik maar weinig tijd om me echt op het fotograferen te storten. Snif... Gelukkig komt de vakantie ook al langzaam dichterbij. We gaan vroeg in het jaar op vakantie. Dit vlindertje heb ik vorig jaar gefotografeerd, op Corsica. Zn vleugeltjes zijn wat gerafeld, hij zal al wel een tijdje daar hebben rondgefladdert.

(No) time to fly...

2011-04-15T12:50:00.000-07:00

Donderdagavond hoorde ik het vreselijke nieuws dat een vriendinnetje van vroeger door geweld om het leven is gekomen. Ze was nog maar 29 jaar... Na Alphen aan de Rijn weer bruut geweld en nu wel heel dichtbij, letterlijk omdat het dorp Baflo maar een paar kilometer verderop ligt en figuurlijk want aan het slachtoffer heb je goede jeugdherinneringen. Fietsen naar school, kamperen bij de boer en spelen met de hond. Renske, we zullen je niet vergeten...Heel veel sterkte voor de familie die met dit grote verlies moet achterblijven.

Het Hart van de Krokus

2011-04-13T10:39:00.000-07:00

Eindelijk: De Blauwe Prins

2011-04-02T09:19:00.000-07:00

Boven: Heikikker man (blauw), Onder: Heikikker vrouw (bruin/oranje) op (helaas voor de fotograaf) drijfnat veenmos. Ze zijn hier niet aan het paren, anders zouden de man de vrouw "omhelzen", ze foto verderop.

Drie jaar lang heb ik ze lopen smurfen, de heikikker en dan wel de blauwe variant: De mannelijke heikker in de paartijd. Ik wilde ze op dit tijdstip, net als vele andere natuurfotografen, heel erg graag zien en fotografen, maar de kerels zijn maar een paar dagen per jaar blauw. En daarnaast zijn heikikkers in Nederland niet algemeen. Heb dan maar de tijd en geluk om ze te gaan zoeken, te vinden en van dichtbij te fotograferen. Afgelopen week was het dus zover, ik werd getipt (thanks Ina!).

Heikikkers komen vooral voor in vochtige heidegebieden. Na hun winterslaap komen ze vrij vroeg in het jaar, zeg maar februari, maart, na de dikse grondvorstperiode, te voorschijn en vertrekken naar hun voortplantings wateren. Waar mannetjes gaan kwaken "BloepBloep' en ze een vrouwtje opzoeken waaraan ze zich een tijdlang aanvast klampen. Daarna worden de eitjes afgezet en persoonlijk hoop ik dat ze allemaal uitkomen.

Ik ben best wel kikker fan, in tegenstelling to mijn zusje die ze doodeng vindt.., zoals bij mijn "kleine prins", de boomkikker, was ik weer dol-enthousiast. Kikkers en padden hebben zulke mooie ogen.... Om ze goed te zien moet je wel op je knieen en in het geval van deze heikikkers er een nat pak voor over hebben, maar dan zul je het met me eens zijn. Zo is Mariska de landschapsfotograaf ook ineens gevallen voor de kikker.
Of niet Maris, ;-)

De foto's zijn niet bewerkt, alleen omgezet van RAW naar JPEG. De fotos zijn genomen met een 90mm macro lens. De meeste kikkers de we zagen waren vrij uitgeput had ik het idee. Ook zagen we hele of half opgegeten kikkerlijkjes, de kikkers zijn een makkelijke prooi zo of de vrouwtjes zijn misschien totaal uitgeput als ze hun eieren afgezet hebben. Daarom voelde ik me ook wel wat bezwaard om ze ook nog te gaan (ver)storen omdat ik zograag een blauwe kikker voor de lens wil... Dat is mijn natuur geweten.

Het werd bij de laatste foto's al wat schemerig en ik had een laag F-getal, daarom heb ik ook maar een beperkte scherpte diepte anders had ik een veel te langzame sluitertijd (en dus foto onscherp).

Ik heb ook het idee dat het wat donkere water de kikker nog wat blauwer maakt. In het echt zijn de kikkers ook blauw, maar omgevings kleuren en weet ik wat zorgen dat het blauwer wordt op de foto. Het is dus nogmaals niet nabewerkt, de kleuren heb ik absoluut niet verzadigd. Ik hoor graag jullie reactie, mocht er iemand dit lezen die ook heikikkers heeft gefotografeerd en dit herkent, het zou leuk zijn als je reageerd! Heb het het gevoel vooral bij onderstaande foto, de bovenstaande foto's hebben wat natuurlijke kleuren. Maar dat mag de pret niet drukken...

Mooi groen is niet lelijk

2011-03-27T03:30:00.000-07:00

De wilde eend, een erg gewone, algemene watervogel, maar in het zonlicht komt zijn groene kop erg mooi uit en kun je wel raden waar al die vrouwelijke eenden voor vallen...We ladies love bling-bling!!

Hieronder een groep slobeenden in vlucht, ook mannelijke slobeenden hebben een prachtige groene kop. En een hele grote slobber-snavel, waaraan je ze makkelijk kunt herkennen. Er vliegt 1 dame tussen, die heeft dus genoeg mannen om uit te kiezen. Het blijft nou eenmaal voorjaar!
(je kunt op de foto klikken om hem te vergroten)

Boaz en zijn slaapplek

2011-03-21T04:08:00.000-07:00

Ieder zijn slaapplekje, en Boaz heeft wel het lekkerst bed...Hij slaapt overdag in een hanging basket, naast de bloempotten, hoog en droog onder een afdakje. Bolle Boaz past er net in en dan ligt daar een heel tevreden kat.

Vistrap Mensingebos

2011-03-11T11:56:00.000-08:00

In het noorden van het land hebben we geen snel stromende riviertjes. Terwijl het stromende water juist zo leuk is om mee te experimenteren. Gelukkig is Drenthe vrij dichtbij en daar hebben ze een aantal vistrappen. De stenen in het water zijn zo neergelegd dat vissen hierdoor makkelijk stroomopwaards kunnen migreren. Vistrappen zijn dus mooi voor ons en heel goed voor het waterleven. Zo is er ook een vistrap te vinden bij het Mensingebos dichtbij Roden. Lastig om een mooie compositie te vinden, maar het resultaat doet toch erg niet-(Noord)Nederlands aan!

De zon ging net onder en geeft het water her en der een warm kleurtje.

Rotganzen bij Wierum

2011-03-08T12:17:00.000-08:00

Een wandeling over de dijk van Moddergat naar Wierum. Het was eb, de zee was ver weg. Van verre zie je het kerkje van Wierum al staan. Opeens vliegt de enorme groep rotganzen op en vliegt wat heen en weer voordat ze weer rustig neerstrijken en in een dichte groep weer verder gaan met gras eten. De zon gaat bijna onder, dus ze zullen ook zo wel ergens een stuk water opzoeken voor de nacht.

Drie dagen zon, wat waren wij daar allemaal aan toe! Hierbij dus extra warme foto's, lekker oranje tijdens de ondergaande zon. Op zondagavond genomen, op die dag waren er volgens lauwersmeer.com ook witbuikrotganzen gezien bij de kwelder van Wierum. Misschien vlogen ze dus wel bij deze groep! Rotganzen zijn voor Nederland vrij een vrij algemene siberische wintergast. Een kleine, vrij zwarte gans met een wit bandje op zijn hals. Witbuikrotganzen zijn veel zeldzamer. Zeldzaam of niet, het was een mooi gezicht al die ganzen in de oranje lucht!

Klein

2011-02-25T23:42:00.000-08:00

Hallo lezers van dit blog, excuses dat ik de laatste weken niet veel heb toegevoegd. Ook dit weekend lijkt qua fotoweer weer in het water te vallen. Op weeronline zag ik zo net ook alleen maar regenbuien voor zaterdag en zondag.
Toch heb ik de laaste paar weken wel wat foto's gemaakt, want ik heb een nieuwe camera gekocht, een Canon 60D! Mijn oude, vertrouwde 400D heb ik vervangen voor een camera die hoge iso's aankan, die een betere sensor heeft, kan filmen in HD en een kantelbaar LCD schermpje heeft. Waarschijnlijk erg handig bij het maken van macro's onder een lastige hoek. Waar ik nu tegen aanloop is dat mijn bewerkingsprogramma's de RAW bestanden van de 60D niet kunnen lezen. Heel jammer, nu moet ik die ook nog gaan upgraden... De meeste nabewerkingen doe ik in Paint shop Pro X2, daar heb ik zo mijn workflow in gevonden. Maar nu heb ik daar dus niets meer aan. Lightroom gebruik ik ook wel eens, maar daar ga ik meestal de fout in dat ik te snel en te veel aan de schuifjes zit dat ik meer kwaad dan goed doe. Het is zo makkelijk om even het schuifje van links naar rechts te bewegen. Maar ook de huidige versie van lightroom die ik nu heb kan de RAW files niet ondersteunen. Boehoe!!

Een van de leuke fotografie dingen van de afgelopen weken was de 'fotoshoot' van een piepjonge model. De dochter van een vriend en vriendin van ons. Ze is hier nog maar een dikke week oud. Hollands next top baby: Simmer! Ik had mijn 60D toen nog niet en dat was ook toe zien aan de ruis op sommige foto's. Roland heeft foto's gemaakt met zijn 40D en dat was al een stuk beter. Voor de sfeer hebben we alle foto's omgezet naar zwart/wit of sepia. Het zinnetje: 'Meer dan klein hoef je nog lang niet te zijn' stond op het geboorte kaartje...mooi hoor.

Simmer betekend zomer in het Fries en ik kijk wel uit naar een zomerzonnetje!

Troep?

2011-02-01T01:10:00.000-08:00

Wij Nederlanders zijn vaak te netjes.. ruimen alles op, in tuinen is geen bladerhoop of afvalbergje meer te vinden waar egeltjes of insecten zich kunnen verstoppen, oude schuurtjes worden afgebroken zodat steenuilen geen nestplekken meer hebben. Afgelopen zondag hadden we met een kleine groep de praktijkles van de fotografieschool en waren we in een piepklein haventje in het Lauwersmeer. Plek voor twee oude vissersboten en hun 'troep' lag er omheen verspreidt. Veel palen, oude boeien, vistouw, hout en wat nog wel niet meer. Alles was ingepakt met een laagje rijp en het eerste zonlicht maakte de spullen op en top foto-objecten. Dus mensen, laat je troep eens wat meer slingeren! (met behoud natuurlijk ;-) )

Zwanen

2011-01-19T09:17:00.000-08:00

Ze weten het gewoon...Ze weten gewoon hoe mooi ze zijn...Vooral tijdens hun uitgebreide poetsbeurten, wanneer ze zich helemaal uitstrekken en hun kop zo grappig in hun veren steken om net dat achterste vleugelveertje ook nog glad te strijken. En als het ochtendlicht dan ook nog mee werkt...

Daar ging ie weer...

2011-01-09T10:23:00.000-08:00

Zonsopgang en zonsondergang, twee tijden op een dag wanneer het licht het mooist is. Twee kansen op een dag en toch is het alweer bijna een maand geleden dat ik bij deze twee tijden en foto gemaakt heb. Vaak zag ik zonsopgangen als ik in de auto naar het werk reed, ik zag zonsondergangen tijdens de kerstdagen bij familie thuis of vanuit de huiskamer als ik stond te koken. Gelukkig stond ik vanochtend vroeg met de camera klaar voor een mooie zonsopgang. En dan is het maar hopen dat het net op dat moment ook fotowaardig is. Het leek erop dat het een wat saaie zonsopgang zou worden. Er hing een flinke strook bewolking voor de zon. We waren bij Ezumakeeg (Lauwersmeer), ongeveer bij de vogelkijkhut en zagen de grote groepen brandganzen vertrekken naar hun voedselgebieden. Geweldig om te zien! Ze slapen op het veilige water en bij zonsopgang stijgen ze gakkend op om te gaan eten op de graslanden even verderop.
De zon klom hoger en de koude wind waaide om onze oren. Een auto stopt en we staan met verbazing te kijken als iemand het ijs aan de rand van het water uittest met zn voeten, zijn schaatsen onderbindt en zo het meer opschaatst voor een rondje Ezumakeeg. Huh? Het lijkt wel mooi, de laatste groepjes ganzen boven hem en de eenzame schaatser op het ijs. Het had toch flink gedooit...?

Ineens komt de zon tussen de wolken door en eindelijk is daar licht en mooie kleuren. De wolken gaan supersnel en dat probeer ik te vangen met behulp van de 10stops ND 10 filter. We maken zo veel foto's als mogelijk is, tot de zon te ver boven de bewolking uit klimt en tegenlicht foto's niet meer mogelijk zijn. Veel te fel. Maar op zo'n zonsopgang kunnen we weer een tijd teren!

Weekendje Weg II

2010-12-16T12:13:00.000-08:00

Na de Oostvaarders plassen zijn we zondagochtend richting de Veluwe gereden. Omdat mijn 100-400mm lens nog steeds niet terug was van de reparateur moest ik me wel richten op landschaps fotografie. Geen straf hoor met een landschap als de Veluwe voor ons. Ik was op pad met Mariska, een qua foto onderwerpen een 'echte' landschapsliefhebber en met oog voor mooie composities. Het was vrij koud en jammergenoeg weer een grijze lucht. Daar wordt ik persoonlijk niet echt warm van.... grijs..bah..saai. Gelukkig begonnen de snel voorbij razende wolkjes wat van elkaar los te breken en kon ik met mijn ND110 B+W 10 stops filter voor de lens wat oefenen. Tijdens de landschaps cursus die ik nu volg, werdt de tip gegeven; probeer eens wat drama in de lucht te krijgen en speel eens met lange sluitertijden om beweging in de lucht vast te leggen. Met deze doelen in het hoofd heb ik die middag foto's gemaakt.

Ik heb verschillende sluitertijden geprobeerd voor het beste resultaat. Deze foto was met een sluitertijd van 50sec en F11. Op statief, met iso 100. Op den duur heb ik er nog een grijsgradatie filter voor geplaatst. Het is moeilijk om de voorgrond licht te houden en de wolken dramatisch donker. Ik moet nog flink meer oefenen met filters. De hele opstelling om een foto te maken duurt een aantal minuten, filters moet schoon zijn, er moet op het goede punt scherpgesteld zijn, statief stabiel, 10-stop filter er voorzichting voorschroeven en daarna de filter houders, camera op M-stand en op Bulb en op de afstandbedienings setting, pas daarna kun je met de afstandbediening een foto nemen. Het waaide behoorlijk. De foto's zijn gemaakt op de zandvlakte van Hulsthorst, dichtbij Nunspeet. Voor de zonsondergang zijn we verhuisd naar een andere grotere zandvlakte met verlaten boomstronken en dennebomen op hoge duinen, Kootwijkerzand.

Afrika

Is dit dramatisch of niet! Het is gemaakt met een tip tijdens de cursus (van Bas Meelker), zet je camera op spotmeting en focus op het felle licht van de zon. De rest wordt dan silouette. Door de gebogen boom in de verte vind ik dit net een Afrikaanse zonsondergang.

Op maandagmorgen was het nog kouder toen we hoopvol de typische Veluwse heidevelden op liepen. Mooie glooiende heuvels met kleine paadjes door berijpte heide. Toen we de hoop opgaven op een mooie zonsopgang (...he...Alweer Grijs??!!! ggrrr) ontdekte we een enorm gekleurde lucht achter de dennebomen. Adrenaline!! Snel, mooi plekje uitzoeken en die filters weer uit de tas. Ik wilde graag een foto maken met mijn mijn 70-200mm lens. De filters heb ik later weer in mijn tas gemikt, ik kreeg de prachtige kleuren niet goed op de foto, zoals ik dat in mijn hoofd had. Oefening baart kunst, maar vandaag wilde ik niet meer oefenen. Gelukkig heb ik met de telelens op 200mm toch nog de vroege morgen op de heide kunnen vastleggen. Wanneer is het volgende weekendje weg??

Weekendje weg!

2010-12-11T11:25:00.000-08:00

Groetjes uit de Oostvaardersplassen! Een grijze middag, maar morgen en overmorgen klaart het waarschijnlijk op, dan zijn we op de Veluwe.

"Straf"

Een Konikpaard kijkt wel heel schuldbewust en vol berouw. Net als wij.... toen wij een flinke uitbrander van een boswachter kregen omdat wij van even van pad waren gegaan.... Nooit weer doen, hebben we beloofd.

Op zoek naar Witte Landschappen

2010-11-28T11:23:00.000-08:00

Na een aantal weken donker en mistig was het dit weekend raak, een witte wereld! Na het ingaan van de wintertijd werdt het moeilijk om tijd te vinden om mooie plaatjes te schieten. Door een full-time werkweek ga ik in het donker weg en kom ik in het donker thuis. Tijdens een mooie ochtend moet ik soms wel even de knop omdraaien naar werk-stand om niet de hele tijd hunkerend en nagelbijtend uit het raam kijken.
Er is wel een foto lichtpuntje in deze donkere dagen, ik volg via de fotografieschool Groningen een masterclass landschapsfotografie, gegeven door Bas Meelker. Het is een opvolger van de cursus van vorig jaar. En het is weer super leerzaam!! Elkaars foto's beoordelen is bij deze cursus het uitgangspunt. Dit is DE manier om je zelf een tree omhoog te krijgen.

Vrijdagavond...ik rijd in dikke mist naar huis, wordt een ijskoude nacht en ik zie het al helemaal voor me: Ansichtkaartenweer!! Dat moet het worden zaterdag! De mist die de bomen helemaal wit berijpt maakt samen met de gevallen sneeuw die donderdagnacht gevallen was. Ik heb de wekker op 6 uur gezet en stond om half 8 's ochends klaar bij de molen van Noorddijk met het doel een landschaps foto. Landschappen zijn echt niet mijn sterkste kant, ik ben snel afgeleid door een vogeltje die in het riet zit. Maar, ik moet nu groter kijken en een mooie compositie zoeken voor een landschaps foto. De zon komt jammergenoeg niet helemaal door de hardnekkige mist heen, maar ik focus me op het landschap voor me.

Ik kom allemaal genietende mensen tegen, iedereen maakt een praatje over het weer en veel hebben zelf ook een camera bij zich. Mooi dat mensen daar zo blij van worden, normaal gesproken zou je elkaar gewoon voorbij lopen. Nu steken ze hun duim op en wensen je je succes met foto's maken. Leuk!

Op een duur kom ik bij een vijver en komt de zon wat sterker door de mist tevoorschijn. Het water zit vol met watervogels, wilde eenden, meerkoeten, smieten, maar familie zwaan maakt het plaatje compleet. En ja...in plaats van landschappen zoeken, zwicht ik toch weer voor de vogels.

Volgens mij is de herfst voorbij... wintertijd is begonnen...Nu bijna alle blaadjes weg zijn, maakt het mij niet uit!

Herfst Foto's

2010-10-31T06:09:00.000-07:00

'The Number-One Champignon"

De meeste egels zie ik als ik in de auto zit, platgereden lang de weg... Toen ik nog in Groningen woonde zag ik ze soms als ik savonds naar huis fietste, in Winsum heb ik er nog jammer genoeg nooit eentje gezien. Ook dit kleintje zagen we in Groningen, dank zij een tip van mijn zusje. Goed gezien hoor! Deze op de de foto is nog niet volwassen en we hebben hem even in zn oren geknoopt dat hij noooit een weg op mag lopen! Veel te gevaarlijk. Het was al heel donker, veel te donker voor een foto en de kwalitiet van de foto is prut, maar dit egeltje pas helemaal bij de herfst foto's van hierboven. Ik heb aan alle schuifjes van Lightroom gezeten, tot dit resultaat. De egel moet zich nog even flink vol vreten en dan gaat hij in winterslaap. Welterusten..

Lens stuk...

2010-10-23T03:22:00.000-07:00

Overal trekvogels, bessenstruiken vol vogels en ik heb mijn 100-400mm lens niet...Hij is stuk, niet mijn schuld gelukkig, hij ging ineens raar doen met de autofocus. Opgestuurd naar Canon en wie weet hoe lang ik hem kwijt ben. Jammer..
Daarom de laatste vogelfoto met de lens, genomen tijdens de Corsica-vakantie. Het is een staartmeesje. Zoals z'n naam vermoedt is het inderdaad een klein bolletje vogel met een in verhouding erg lange staart. Kijk die oogjes, een en al nieuwsgierigheid. Jammer van de tak, dat wel..maar zo dichtbij had ik de staartmees nog niet eerder voor de lens gehad, dusss Klik! ....Kom gauw terug lens!!!

Natuur-liefhebbers

2010-10-17T01:26:00.000-07:00

Je hebt natuur-liefhebbers en natuur-liefhebbers. Deze blog gaat vooral over natuur en alles wat leeft en wat je zoal tegen komt als je de natuur in trekt. Tijdens onze vakantie kwamen we ook een soort van natuur-liefhebbers tegen, namelijk kite-surfers die de zee bedwongen in wind en weer, en waterval-beklimmers, die de moed hadden om zich te laten afdalen door een snelstromende, ijskoude waterval van 40 meter hoog. DareDevils zijn het, gebruikmaken van de elementen van de natuur, daarom dit spectaculaire uitstapje...

'Evening Adrenalin'

Zonsondergang

2010-10-16T02:05:00.000-07:00

Oer-Hollands

2010-10-07T11:37:00.000-07:00

De afgelopen paar weken waren we op het Franse eiland Corsica. Vakantie! De zon scheen volop en we hebben genoten van de mooie kust met een knalblauwe zee en bergen en riviertjes in het binnenland. Teruggekomen is het hier al flink herfst, de bomen krijgen alweer hun herfstkleuren. Tijdens de herfst is er vaak kans op ochtendmist en dramatische luchten tijdens zonsopgang of -ondergang. Een mooi foto-seizoen dus.

In Corsica is het erg normaal dat de boeren hun koeien, geiten en varkens los laten lopen in de bergen zodat ze her en der een gevarieerd menu aan eten kunnen vinden. Je kunt de beesten dus zo maar tegenkomen op of langs een (drukke) weg. Toch zag je ook wel koeien in de afgerasterde wei, maar het gras was vaak droog en karig door de vele zonneschijn. Dan dacht ik, bij ons regent het meer, maar onze koeien staan daardoor wel te eten in een weiland vol fris, groen gras. Daar wordt je als koe toch wel gelukkig van, lijkt me.

Oer-hollands, 'sochtends een grote groep zwart-witte koeien in een enorm, grasgroen weiland, het gras is nat van de dauw en de boer komt de kudde halen voor het melken.

Nieuwsgierig komen de koeien even kijken wie er nu al langsfietst. De ochtend is net begonnen, het is fris, maar door de mist komt de zon langzaam op en al is het oktober, volgens mij wordt het weer een prachtig hollandse dag...

IJsvogel

2010-09-14T09:12:00.000-07:00

Ik was in mijn favoriete vogelkijkhut toen ik plots een ijsvogel op een tak zag zitten. Ik had de felgekleurde vogeltjes nog nooit eerder zo dichtbij gezien. Meestal zag ik een kleine blauwe streep met een rotgang langs vliegen. Nu zat er een dichtbij de vogelkijkhut te vissen. Wat een geluk!
In het begin was hij nog te ver weg voor mijn lens en het was daarnaast ook erg bewolkt (vrij donker), maar het was erg leuk om de vogel te zien jagen. Ze zitten daarvoor meestal op een uitstekende tak boven het water en speuren het water af naar voornamelijk visjes. Als ze wat gespot hebben zie je ze een beetje zenuwachtig enthousiast op en neer huppen en dan schieten ze als een blauwe pijl het water in.
Wat opvalt is de prachtige kleur en hun grote dolkachtige snavel. In tegenstelling tot hun snavel hebben ze een vrij kort staartje. Hun naam dan wel ijsvogel, eigelijk is ijs nou net iets is waar ze niet tegen kan. Als er ijs ligt kan hij namelijk niet meer vissen en gaat de populatie snel achteruit. Daarom is het helemaal bijzonder om zo'n kleurijk vogeltje op foto vast te leggen.

Helgoland II

2010-08-29T06:11:00.000-07:00

Helgoland vanaf het zustereiland Dune na zonsondergang.

Een tijdje geleden alweer waren we op het duitse eiland Helgoland. Wij verbleven op het eilandje Dune, wat een km naast grote broer Helgoland ligt. Dune en Helgoland zijn niet aan elkaar gekoppeld door middel van een brug maar er gaat een keer per half uur een bootje wat voor het vakantie gevoel ook erg leuk is. Wat ik het bijzondere gevoel aan de eilandjes vind is dat je op een relatief klein oppervlakte zo veel leuke foto onderwerpen vindt. Ik las op een andere blog dat een fotograaf niet naar Helgoland wilde omdat het net een dieretuin is...Misschien heeft hij een beetje gelijk, maar het blijven wilde dieren en er is zo dicht bij nederland geen plek waar je deze mogelijkheid krijgt en vogelsoorten als de Jan Van Gent van dichtbij kunt zien.

Een paar voorbeelden, vanuit onze stacaravan was het een paar minuten lopen naar het strand waar we elke keer dat we er waren zeehonden zagen. 's Avonds als alle dagtoeristen weer met de boot weg waren, liepen we alleen over het strand en een paar meter naast ons in de branding zagen we nieuwsgierige zeehondenkoppies in het water. Sochtend en smiddag zagen we ze in grote groepen op het stand liggen.

Er zijn twee soorten zeehonden rond Helgoland, de gewone zeehond en de grijze zeehond (ook wel kegelzeehond genoemd). Deze twee soorten komen ook in Nederland voor trouwens. Je kunt ze gemakkelijk onderscheiden, de grijze zeehond heeft namelijk een grote, lange snoet.

Binnenpretje??

De gewone zeehond is iets kleiner en heeft een ronde kop. Gewone zeehonden liggen ook vaak te rusten als een soort gebakken garnaal, in een v-tje, met de kop en de staart omhoog.

Pups van zeehonden worden meestal geboren in de winter, iedereen kent natuurlijk de witte zeehondjes met de grote aandoenelijke ogen. Toen wij op Dune waren lag ook een jonge zeehond.

Je kunt zien dat de zeehonden populatie daar gewend is aan toeristen met camera's, ze slapen en stoeien gewoon door. Er hangen overal bordjes dat je 30 meter afstand moet bewaren. Voor hun rust, maar ook voor ons want hoe lief zeehonden er soms uitzien, het blijven roofdieren met scherpe tanden.

Andere zoogdieren die je altijd ziet op waddeneilanden zijn konijnen. Zo ook rond onze stacaravan. Ze zijn zeer oplettend en rennen wel weg als je dichtbij komt, maar stiekem door het raam van de caravan kon ik deze foto's maken. Het was een familie en deze twee konijnen waren nog niet volwassen.

Zoals ik al in een eerdere post had geschreven, de grote Jan Van Genten zijn toch wel de mooiste publiektrekkers van Helgoland. Ze broeden met nog veel meer vogelsoorten als Zeekoeten, drieteenmeeuwen en alken op de steile, rode kliffen van het eiland. Het was die dag heel mistig, maar dat had geen invloed op het geluid! Een constant gekakel en gekrijs van duizenden vogels. Het viel Roland op dat het net klonk alsof een heel schoolplein aan vogels riep: 'IKKE EERST, IKKE EERST, IK EERST!!!' Het waren de drieteenmeeuwen die een roep hebben waar je dus letterlijk iets van kan maken. Luister maar eens. In het engels heten deze meeuwen Kittiwakes, naar hun roep 'Kit-te-wake'. Ja ja..een beetje fantasie en je ziet die jonge meeuwen allemaal roepen dat zij als eerst hun visje verdienen.

Jan Van Genten zijn constant bezig hun (liefdes)band te versterken door te pronken, baltsen en hier kroelen ze lief elkaar veertjes. Love is in the Air...

Jan Van Genten komen als een baksteen uit de lucht vallen, Zoefff boven de klif uit, Vleugels wijd om af te remmen, flappers uit en BENGG, a eagle has landed...

Helgoland heeft hoge, rood gekleurde kliffen en een hoge los staande rots van 47 meter hoog, Lange Anna. Bovenop Lange Anna broeden ook nog Jan Van Genten.

Naast kliffvogels kun je in het haventje van Dune en op het stand veel eidereenden zien.
Natuurlijk zijn er vooral in de trekperiode veel (zang)vogels die hier een stop maken. Ook zagen we die dagen veel scholeksters met jongen, deze waren ook vrij dicht te benadenen. Een scholekster maakte het wel heel bont, hij kwam volgens een duits echtpaar elke avond een blokje kaas halen. Dan zat ie piepend op het dak van hun huis om aandacht te vragen. Al met al een bijzonder eilandje waar je helemaal tot rust komt met al dat moois zo dichtbij.

ND110 Filter (10 stops!)

2010-08-19T11:59:00.000-07:00

Zoooo...weer een nieuw snufje erbij! Het fotoverlanglijstje staat altijd vol met wensen. Met het oog op de vakantie in Corsica in september en weer een Bas Meelker-landschaps fotocursus in het vooruitschiet, kon ik het niet laten om een nieuw speeltje te kopen. Vriendin/collega/fotomaatje Mariska had al een grijsgradatie filter kit waar ze prachtige foto's mee maakt en zoiets wilde ik ook wel. Eigenwijs als ik ben wilde ik natuurlijk niet hetzelfde...en het werdt een 10 stops filter. Van B&W, je hebt ook de "Big Stopper" van Lee, maar die is duurder en lastiger te verkrijgen.

Een 10 stops filter is een pikzwart filter. Wat doet dat nou? Je lijkt wel gek een pikzwart filter voor je lens te draaien, dan zie je toch niets meer?! Ja, dat klopt inderdaad. Je moet namelijk eerst je compo bepalen, scherpstellen, je camera op de BULB stand zetten (in het geval als je sluitertijd verwacht van meer dan 30 sec.), het licht bepalen en als alles klaar is, dan draai je je zwarte filter ervoor. Je pakt de afstandbediening en maakt een foto. Dan is het even wachten want je kunt wel sluitertijden doen van 10 tot 15 minuten of zelfs langer. Afhankelijk van het licht op dat moment. Oh, en een statief is met deze sluitertijden natuurlijk een must.
Dat moeten Roland en ik natuurlijk nog helemaal gaan uitvinden. Maar wat we kunnen gaan verwachten is bijvoorbeeld de kans om lange sluitertijd-foto's te maken onder een stralen de zon, midden op de dag. Of als het bewolkt is, de voorbij waaiende wolken te vangen in een fotogenieke vlaag. Dit past weer mooi in ons voornemen meer zwart-wit foto's te maken. Hopelijk kunnen we binnenkort wat voorbeelden laten zien.

Dit zijn onze allereerste foto's met het filter. Het valt nu al op dat er wel veel ruis is, wanneer het licht aan het eind van de dag minder wordt. De ISO waarde moet dan ook zo laag mogelijk. Met zo'n lange sluitertijd zie je ieder vlekje. Toch zijn de foto's wel sfeervol en gaan we gauw weer op pad met ons nieuwe aanwinst.

Foto gemaakt bij het wad bij Moddergat (Noordkust Friesland). Sluitertijd 30 sec.

Foto gemaakt bij het Paterswoldse meer, na een regenbui bij zonsondergang. Sluitertijd 2 minuten. (bleek veel te kort, moet veel langer...) Aldoende leert men.

Een visdiefje met stevige trek

2010-08-06T08:05:00.000-07:00

Hongerrrrr!!

HONGERRRR! .....Ja Ja!! Ik Ga al!!!

Hier een visje...

Big, Black and Beautiful

2010-07-25T11:03:00.000-07:00

"Vreugedansje"

Van jongs af aan ben ik al paardefan, vroeger lid van de Penny, een eigen verzorgpaard en elke week op de fiets naar de manage. De laatste jaren rijd ik bijna nooit meer paard, maar met wat collega's van het werk hebben we een dikke maand geleden een buitenrit gemaakt. Met flinke spierpijn als gevolg natuurlijk. Een collega van mij haar ouders fokken friese paarden en gisteren mocht ik daar foto's maken (bedankt Elly!!). Zweepje erbij en dat leverde mooie actie shots op!

Het was een middag met vrij fel licht en dat maakte het fotograferen van zwarte paarden niet makkelijk. Ik moest zorgen dat ik de zon in de rug had anders was het bijna niet te doen. Je krijg gauw alleen maar zwarte silouetten. Ik had mijn 70-200mm lens mee en dat ging goed, al kwam het onderwerp soms wat TE snel aandraven waardoor ik ze soms zonder achterwerk of met een halve staart op beeld heb. Doordat er genoeg licht had, had dat wel weer het voordeel dat ik een snellere sluitertijd gebruiken kon. Zo kon ik de beweging 'bevriezen'.

Roland en ik willen wat vaker foto's in zwart-wit gaan maken. Dat geeft toch een bepaalde sfeer. En een zwart paard komt dan natuurlijk helemaal mooi uit.

Friese paarden staan bekend om hun vriendelijkheid. Persoonlijk vind ik dat dit portet ook veel vriendelijkheid uitstraalt.

Mocht u nu ook nog zo'n mooi paard thuis hebben staan, ik heb de smaak te pakken! Paardenfotografie is leuk!!

Lonely Sheep

2010-07-17T09:02:00.001-07:00

Veel Geluk!

2010-07-10T15:13:00.000-07:00

Het is 11 juli 2010, een historische dag. Vandaag staat het nederlandse voetbal-team voor het eerst in 32 jaar weer in de WK finale! Hup Holland Hup, Heel Veel Geluk!

Vlindertijd

2010-07-04T11:07:00.000-07:00

De vlindertijd is weer begonnen. Komende tijd zullen we steeds meer vlinders gaan zien. Tot grote vreugde van onze twee katten....die de vlinders die er nu al in onze tuin vliegen, genadeloos neermeppen. Wat moet dat nu als de vlinderstruik in bloei staat, vorig jaar kwamen daar ontzettend veel vlinders op af. Het leek wel de vlindertuin in Dierenpark Emmen. Gelukkig is de struik vrij hoog...daar komen de katten niet bij.

Koninginnepage

Helgoland!!

2010-06-13T01:27:00.000-07:00

De eerste resultaten van onze trip naar het Duiste eiland Helgoland. Een paradijs voor de natuurliefhebber met de camera want de zeer karakteristieke zeevogel Jan van Gent broedt daar op de rode kliffen van het eiland en ze zijn daarbij zeer dicht te benaderen. Ze laten alle broedgedragingen zien. 'Verliefd' gedrag als: snaveltje snaveltje, takjes aangeven, elkaar liefdevol met de snavel door de veertjes kroelen. Verder zie je af en toe een paring, broedende vogels (op een nest gemaakt van gekleurde visnetten..) en de natuurlijk de jonge Jan van Gentjes. Verder zie je aggresief beksperren naar elkaar, 'weg!! je bent te dicht bij!!'.

Het was heel erg mistig en ik was
zeer teleurgesteld op weg naar de kliffen (welke kliffen..die waren niet eens meer te zien..) ...ik zag het al helemaal in het water vallen..

"Lange Anna' in de Mist.

Maar de vogels waren zo dichtbij dat het allemaal 100% meeviel en we juist door het diffuse licht konden we ze prachtig fotograferen. Elke fotograaf zal wel met dezelfde Helgoland foto's terugkeren, maar voor deze foto's kom je hier. Het zijn prachtige grote vogels die een paar meter voor je lens al hun gedrag laten zien, met hun enorme vleugels en flapvoeten de landing inzetten en laten we het gekrijs van de enorm broedkolonie niet vergeten.

De eerste foto's, more to come!! Zoals JvG vliegbeelden en ook de zeehonden op het eilandje Dune.

Op stap In De Wieden

2010-06-13T00:33:00.000-07:00

Zondag 6 juni ben ik zoals dat heet, op stap geweest in de Wieden. Het was onder leiding van natuurfotograaf Han Bouwmeester. We hadden die dag heerlijk warm weer en we gingen we een leuke groep in verschillende fluisterbootjes varen in een doolhof van watertjes. Samen met de Weerribben vormt de Wieden een nationaal park. De vaar-slootjes met heel veel riet, groene varens en gele dotters kunnen erg smal zijn en je waant je echt midden in de natuur. Overal vliegen vele soorten libelles en het het motortje van de fluisterboot komt vaak in de war met de lelies die overal groeien (en bloeien):

Vanuit de smalle watertjes komen we uit op grotere meertjes met nog meer lelies en het gepiep van de zwarte sterns komt ons al tegemoet. Deze razendsnelle vliegers zijn wel een beetje het hoogtepunt van de dag. Zwarte sterns zijn trekvogels die s'winters in West-Afrika overwinteren, maar hier in Europa broeden. De beheerders van de Wieden hebben vlotjes gemaakt waar de sterns veelvuldig gebruik van maken. Op dit drijvend houten vlotje maken ze hun nest.
Het licht is vrij fel en ik probeer de sterns in de vlucht op de foto te zetten, maar dat is erg moeilijk. Ik hoor geklik van camera's om me heen en hoop dat de rest meer geluk heeft. Een snelle sluitertijd en een lens van 400mm is hier niet genoeg! Goed kijken naar hun vliegpatroon en geluk is hier mee van toepassing.
Gelukkig was een zwanen familie iets langzamer aan het bewegen en net zo leuk. Een ouder viste een hele maaltijd aan groene waterplanten op en de jongen reageerde helemaal opgewonden. Daarna zwommen ze weer statig verder richting hun nest aan de waterkant.

We hielden een pauze op de vaste wal, op een veldje waar we op zoek gingen naar de zeldzame vlinder Zilveren maan en een poging deden de libelles met de macrolens op de foto te zetten. De muggen hebben ons daar gevonden wat resulteerde in een arm vol met muggebulten..aaaaaahh jeukkkk...Ik kwam daar in het gras nog een kleine pad tegen. Hup pad, aan het werk, eet jij die vervelende muggen eens op!

Er was die dag flink onweer op komst en buienradar moest dus in de gaten gehouden worden. Toen we aan het eind van de dag weer aan wal klommen begon het toch echt wat te sputteren. Na een drankje en tosti ging ik weer op weg naar huis, erg benieuwd naar de foto's!

Dandelion

2010-05-16T11:56:00.000-07:00

'gone with the Wind'

'Yin Yang'

De engelse naam voor paardebloem is 'Dandelion'. Klinkt toch wat stoerder en romantischer dan de oerhollandse naam, paardebloem.

'Dandelion'

Kleintje

2010-05-14T12:20:00.000-07:00

Vooruit, omdat het nog steeds lente is, nog meer jong grut op de blog. Het is een jonge wilde eendekuiken. Vanochtend gezien bij het leekstermeer. Het gebied daar heet Lettelberter Petten en staat bij mijn onbetwist op 1 als favoriete gebied. Het heeft alles wat je zoekt als natuurliefhebber, een vogelkijkhut aan het water, daar achter een moerasachtig gebied met veel bloemen en ander groen, er is altijd wel een ree te zien op de weilanden eromheen en anders staat de schotse hooglanders wel model.
Het boomrijk gebied trekt veel zangvogels en roofvogels. Vandaag zag ik onderandere buizerds en een bruine kiekendief. In het riet naast de hut zongen kleine karekieten, die zich wel lieten horen, maar zich zelden boven het riet lieten zien. Er staat een oude boom in de plas met aalscholvers die daar hun vleugels drogen en in het water er om heen zwommen kuifeenden, een tafeleend paartje, futen, meerkoeten en twee dodaarsjes.

Er waren ook veel nijlganzen en ik schrok op een duur wel even toen een aggresief exemplaar zich plotseling boven op familie eend storte. Alle eendjes onder water en stoven uitelkaar. Moeder eend helemaal in de stress... Ze vluchtten gauw in het riet en ik heb ze ook niet meer gezien. Nijlganzen zijn mooie ganzen, ze zijn ooit als siervogel gehouden en ontsnapte vogels hebben zich goed kunnen redden. Ze krijgen jaarlijks veel jongen en doen het dus goed in ons landje.

Ik moet echt nog oefenen met mijn nieuwe lens (100-400mm Canon), er zijn nog niet echt pareltjes uit mijn camera gerold, maar dat gaat vast nog komen. De lens is behoolijk zwaar voor mijn onderontwikkelde spierballen. Hup, naar fitness dus. In juni gaan we twee dagen naar Helgoland (zeehonden en Jan-Van-Genten!) en ga ik met Han Bouwmeester mee op een workshop. Houd de blog dus in de gaten!!

'Rietzanger'

....aan het eind van de dag toch een blauwe lucht!

Vliegens Vlug

2010-05-01T01:45:00.000-07:00

De zon ging prachtig onder achter de dijk bij het wad. Het werdt langzaam schemerig. Mijn camera met de lens op 350mm had een sluitertijd waarbij ik onmogelijk nog iets scherp kon fotograferen. Dan maar zo..met de vogeltjes mee in de beweging. Ach..weer eens wat anders..

Kleine Kittens

2010-04-11T08:50:00.000-07:00

Bij een vriendin van ons zijn zo'n twee week geleden vijf jonge katjes geboren. Het zijn neefjes en nichtjes van onze twee katten. Onze katten zijn trouwens 10 april 1 jaar geworden en dus al helemaal volgroeid. Die groeien nu alleen nog maar in de breedte..zo ook te zien. Het was dus weer leuk om juist het kleine grut te fotograferen.
De oogjes zijn net open en nog erg blauw van kleur. Het zijn net twee bolle kraaltjes, ze ploppen nog net niet uit de oogkassen. Met hun iets wat grote koppies ten opzichte van het lijfje en daarnaast nog het wat bibberige loopje zijn de katjes heel aandoenlijk om te zien. Je zou er bijna nog eentje mee naar huis nemen!

P.S. Sommige kittens zoeken nog een goed huis, dus ben je geinteresseerd: mail dan naar denatuuromjeheen@hotmail.com of plaats een reactie.

Witte Paashaas!

2010-04-04T00:42:00.000-07:00

Eerste paasdag, dus iedereen Vrolijk Pasen!
Het geluk was gisteren met ons want tijdens een als maar meer betrekkende middag op de zaterdag voor pasen zagen wij een zeer zeldzame witte haas! Een echte albino, te zien aan zijn rode ogen. Afgelopen zomer stond er in de krant ook al een melding van een albino haas in Noord-Groningen. Zou dit de zelfde zijn?

Het was een volwassen exemplaar, zag er goed uit en dat is best bijzonder. Want een buizerd of andere roofvogel met lekkere trek zien deze haas toch net zo duidelijk als wij? In de natgeregende, net omgeploegde akker stak hij met zijn witte vachtje af als een bullseye op een dartbord...Zouden roofvogels hem misschien niet herkennen als prooi? Ik kan het me bijna niet voorstellen. Veel jonge haasje halen de volwassen leeftijd niet, deze dus wel!

En wat zal de haas wel niet denken, zou hij denken dat hij een mooi camouflage vachtje heeft? Hij zat helemaal weggedoken tussen de hoge modder bulten. Zoals het leek, te vertrouwen op zijn camouflage kleur. Hazen kunnen zo heel stil blijven zitten tussen bijvoorbeeld het hoge gras en dan kun je langsfietsen zonder dat je ze ziet zitten. Terwijl die lange oren toch echt wel kunnen opvallen als de haas ze rechtop zet.

In de ochtend en avond is de beste kans om hazen te zien, dan zijn ze erg actief. Overdag (dus ook op het tijdstip toen wij hem zagen) liggen ze in hun leger, plat op de grond. Daar houden ze letterlijk hazeslaapjes van een paar minuten.

Misschien heb je het afgelopen week wel gehoord in de media, het gaat helemaal niet goed met de haas. Er zouden volgens de zoogdiervereniging nog maar 800 000 rondhuppen, terwijl dat eerst meer dan 1,1 miljoen waren. Pasen is natuurlijk DE tijd om daar aandacht voor te vragen. Het aantal hazen neemt af vanwege toename van de landbouw en verandering van het landschap.
Die verandering van het landschap heeft ook invloed op weidevogels. Het Groninger Landschap probeerd in het Reitdiep gebied de weidevogels een handje te helpen. Ze hebben stalmest met stro uitgereden over de weilanden om zo insecten en wormen te plezieren, die op hun beurt dankbaar worden opgegeten door de weidevogels. Het gras zal door dat mest ook wel goed groeien, en daar zijn de hazen in het gebied weer blij mee! Hopelijk komen er in de komende tien jaar weer meer hazen bij in plaats van een afname. Een mooie paasgedachte...

Eervolle Vermelding

2010-04-02T07:41:00.000-07:00

Een foto van mij staat in het prachtige tijdschrift "Noorderland"! Een tijdschrift over de drie noorderlijke provicies met altijd hele mooie foto's bij hun reportages. In de eerste Noorderland van dit jaar stond een fotowedstrijd, je moest een foto van een (tuin)vogel insturen en de winnaar zou een dagje mogen fotograferen met behulp van enorme telelenzen, onder begeleiding van een fotograaf en vogelkenner. Dat wilde ik dolgraag winnen natuurlijk. Ik was ook uit het dolle heen toen de redactie van Noorderland mij terug emailde of ik misschien een groter formaat foto zou kunnen opsturen, samen met mijn adres. ...Het zou toch niet! ....Zou ik gewonnen hebben...?? Ik moest lang wachten, probeerde nergens op te hopen. Afgelopen donderdag direct de nieuwe Noorderland gekocht om te spieken; Jaaaaaaaaaaaa..mijn foto staat erin! Ik heb dan wel niet een dag fotograferen met een teletoeter gewonnen en de foto is piepklein, maar dit is mijn eerste publicatie en ik ben apetrots!

Het is een winters plaatje, en aan sneeuw en ijs willen we helemaal niet meer denken, maar ik zet de eervolle vermelding er toch nog even bij...

Meerkoetje

2010-03-10T02:20:00.000-08:00

Het is bijna lente, ik voel het...en ik wil het! Weg met de kou, een beetje zonneschijn doet de mens goed. In de tuin zie ik de sneeuwklokjes voorzichtig boven komen, er zit een ooievaar op het nest bij Hoogkerk, we zagen lammetjes op de hei bij het dwingelderveld afgelopen zondag. Toch is er nog flinke nachtvorst deze dagen en is het ijs nog niet helemaal verdwenen op de vijver bij ons in de buurt. Maart roert zijn staart, April dat is wat ik wil!

Spiegeltje, Spiegeltje...

Kom net als de vogels al in de lente-mood en kijk op Beleef De Lente, waar je 8 vogels soorten kunt zien broeden. Ongelofelijk, de eerste eieren zijn al gelegd!

Wilde Zwanen in de Sneeuw

2010-02-01T11:51:00.000-08:00

Wilde zwanen komen vanuit Scandinavie en Rusland vooral in de winter naar Nederland toe. Het is dus een zogenaamde wintergast alias doortrekker. Ik had al vaker foto's gezien van deze grote zwanen uit het hoge noorden. Vooral in de sneeuw komen ze mooi uit. Dat wilde ik dus ook! ...En het is gelukt, afgelopen zondag zagen we een groep met een paar volwassen zwanen en wat jongere vogels. Ze zaten op het land naast de weg en omdat het niet druk was op de weg konden we uit het raam wat foto's maken. Natuurlijk was de lens weer iets te kort...Ik heb de foto's dus wat gecropt. Binnenkort moet er toch echt een lens komen met meer mm's. Daarnaast ben ik nog niet 100% tevreden over de sneeuw kleur, ik had nog wel wat meer kunnen overbelichten..De sneeuw is een beetje blauwachtig. Zucht...

Wilde Zwanen hebben een gele snavel, net als de kleine zwaan (ook een wintergast).
De welbekende knobbelzwanen hebben een rode snavel. Verder houdt de wilde zwaan zijn hals wat rechterop dan de knobbelzwaan. Qua grootte verschillen ze niet zo veel, al is de wilde zwaan iets groter. De kleine zwaan is zoals zijn naam aangeeft...een stuk kleiner.

Deze foto was helemaal goed (ahum, beter..) geweest wanneer de jonge zwaan ook zijn koppie naar links gedraaid had. Maar ik vind de foto toch wel wat hebben :-) ze hebben van die grote zwarte flappers, die wilde zwanen.

Kattenogen

2010-01-31T01:34:00.000-08:00

Zoveel katten, zoveel kleuren kattenogen. Het laatse jaar zie ik om me heen al vier verschillende kleuren. Dat inspireerde me om de kleur van de kattenogen terug te laten komen in de achtergrond. Ik heb vier foto's van vier verschillende katten, en omdat er vier seizoen zijn is dat het thema geweest.
Ik heb nog meer ideeen voor series met seizoenen! Mensen, huizen of bomen, en dan steeds gefotografeerd in de vier seizoenen. Maar dat zijn lange projecten, zoals je kunt begrijpen :-).
Nou, hier is de eerste: De koelblauwe Winter, de frisgroene Lente, de warmrode Zomer en de gele verkleurende blaadjes van de Herfst...allemaal gevangen in kattenogen.

"Winter"

Lynx, onze stoere kater, heeft prachtige blauwe ogen.

"Lente"

Djo-Djo, onze gestreepte jager, heeft echte groene kattenogen.

"Zomer"

Boaz, de mooie, raszuivere britse korthaar was als kitten al om op te vreten. Zijn warme oogkleur paste percies bij de bank.

"Herfst"

Amy, de kat van mijn zusje, heeft gele ogen die mooi passen bij de herfstblaadjes die we voor deze foto mee naar binnen hadden genomen.

Het mooie aan seizoenen vind ik, dat je altijd kunt uitkijken naar het volgende seizoen. Aan het eind van de winter heb ik zin om weer naar buiten gaan zonder dikke kleren en genieten van het eerste warme zonlicht van het jaar. In de lente kijk ik uit naar de lange, warme zomeravonden en natuur helemaal in bloei. Aan het eind van de zomer denk ik, ik heb ook wel weer zin in donkere avonden, gezellig met de gordijnen dicht voor de t.v. En in de herfst kijk ik uit naar een landschap met sneeuw en ijs.
Elk seizoen heeft zijn voor- en nadelen en gelukkig is het volgende seizoen nooit ver weg. Een heel jaar strakblauwe lucht en 25C is dan ook niets voor mij.

Koud Webje

2010-01-31T01:08:00.001-08:00

Een Echte Schot

2010-01-17T02:32:00.001-08:00

Schotse Hooglanders, tegenwoordig kom je deze wollige koeien in veel natuurgebieden tegen. Of het nou een lief, klein kalfje is of een zware stier met imposante hoorns, of ze nou aan het herkauwen zijn of wat mij betreft op hun behaarde hoord gaan staan, ze zijn geweldig!
Deze wollige schot kwamen we tegen in het bos van Noordlaren. De kudde heeft een stier waar je u tegen zegt. Het was die dag koud en er zat overal een laagje rijp op. Zelfs op de vacht van deze koe. Let vooral ook op de subtiele slijmsliert, heerlijk.

'Wooly Wookie'

Sprookjesachtige Realiteit

2010-01-17T02:01:00.000-08:00

Een foto in zwart-wit heeft van zichzelf al een bepaalde sfeer. Daarnaast is het onderwerp van deze foto's een begraafplaats...Het was die dag erg mistig en zo stil buiten. Toen we langs deze begraafplaats in Garnwerd liepen, zijn we toch even door het hekje naar binnen gegaan gegaan om foto's te maken.

Net als mijn mijn vorige bericht zie je dat er veel bomen op de foto staan.
De kronkelige, kale takken passen wat mij betreft helemaal bij de sfeer van die dag. Daarnaast zijn de meeste foto's met tegenlicht gemaakt.
Wat ik mooi vond was dat het diffuse zonlicht veel schaduwen maakte en alles een beetje sprookjesachtig werd, en dat voor een begraafplaats. Raar eigelijk..., want een begraafplaats is toch eigelijk de harde realiteit...

Reitdiep in de Sneeuw

2010-01-07T05:57:00.000-08:00

Onze woonplaats Winsum ligt dichtbij het Reitdiepgebied. Misschien zou je zelfs kunnen zeggen AAN het Reitdiepgebied, want het gebied tussen Winsum en Groningen wordt door het Groninger Landschap het Reitdiepgebied genoemd. Vroeger was het Rietdiep een getijde rivier. Sinds de open verbinding met zee bij het Lauwermeer (toen Lauwerzee) werd gesloten, niet meer. Het Reitdiep kronkelt nog wel van Zoutkamp naar Groningen en komt ondertussen veel kleine wierde dorpjes tegen, zo ook het dorpje Garnwerd. Ik kan jullie allemaal zeggen dat deze dorpjes en het Rietdiep echt de moeite van het bezoeken waard zijn. Heel fotogeniek! Je kan er mooi wandelen, zelfs het pieterpad komt erlangs.

"Skyline Garnwerd"

De skyline van Garnwerd met van links naar rechts, Korenmolen "de Meeuw", de kerktoren uit de dertiende eeuw en het beroemde cafe Hammingh.

Afgelopen zondag bleek het heel raar en mist-erieus weer; het landschap was helemaal wit van alle sneeuw van afgelopen dagen, het zonnetje scheen..maar enorm veel mist zorgde ervoor dat er geen stukje blauwe lucht te zien was. Daarnaast was het ook heel erg koud. Op het laatst kon ik de opname knop van mijn camera maar moeilijk meer indrukken zonder de camera ook mee mee naar beneden te drukken. 'Ik had er geen kracht meer voor'...Kk-klik..auuwww..de laatste foto's hadden dan ook allemaal een scheve horizon.

"Schimmen in de Mist"

We zijn die dag naar Aduarderzijl gelopen. Daar is een mooie uitkijk plek bovenop een sluisje waar je het Reitdiep kunt overzien, als het niet mistig is.
Roland en ik hadden beide een beetje problemen met het goed fotograferen van sneeuw. Het wordt namelijk gauw blauwig. We hebben vanalles geprobeerd, onderanderen overbelichten en een foto van de sneeuw en dat gebruiken als je 'wit' instelling.

't Waarhuis'

Thuis gekomen is een blauwe gloed tesamen met de mist ook best wel sfeervol. Het hangt af van de foto en je eigen voorkeur of je de zweem wel of niet weg haalt m.b.v een bewerkingsprogramma.

Rond kwart over 4 werd de mist bijna roze van kleur door de zon die langzaam onderging. Ook al verloren we onderweg bijna onze tenen door de kou (ahum, natuurlijk een beetje overdreven), de kleuren van niet-zichtbare-zonsondergang maakte het heel speciaal.

"Kale Takken"

Tussen Garnwerd en Aduarderzijl ligt een afgegraven wierde; Antum. Er staat beetje een geknakt plaatsnaambordje...
'Antum'

Fijne Feestdagen en een Gelukkig 2010!!

2009-12-25T02:51:00.000-08:00

Wij willen iedereen fijne feestdagen wensen en natuurlijk een heel gelukkig 2010!!

"Kerst-Lynx"

De kerstkaart van vorig jaar was ook erg leuk om te maken. Onze kameleon Kammie heeft net als Lynx, echt een kerstmutsje op (dus geen photoshop). Hij vond het helemaal niet erg hoor, anders kreeg hij wel zijn boos/bang kleuren en waren we direct opgehouden met de fotoshoot.
Kameleons zoals Kammie verkleuren niet naar hun achtergrond, maar wanneer hun stemming veranderd. Kammie heeft op deze foto zijn happy-kleuren. Wanneer hij s'avonds gaat slapen is hij nog feller groen. Als hij boos of bang is dan wordt hij donker met paarse stippen over zijn hele lijf. Kammie is al vrij oud, al bijna 5 jaar, en dat is een hele leeftijd voor een yemen-kameleon. We wensen ons oudje dan ook een gezond 2010!

"Happy-Christmas-Kammie!"

En Nu..: In de praktijk...

2009-12-13T08:21:00.000-08:00

Na een paar regenachtige weekenden was het vanochtend zo ver, de laaste praktijk les van de cursus landschaps fotografie (Aanrader!!) gegeven door fotograaf Bas Meelker.
Hopend op een fotogenieke zonsopgang stonden alle cursisten met de camera's op statief naast elkaar op een rijtje, klaar voor actie. Waarschijnlijk hebben we allemaal dezelfde foto, maar ik ben er blij mee. Met alle tips van de cursus in mijn hoofd kijk ik alweer uit naar morgen, hopelijk na een nacht flink vriezen een koude morgen met rijp op de weilanden, wat ochtendmist, een hongerige buizerd op een paaltje en een mooie zonsopgang. ...En..ik heb een vrije dag! Dat wordt dus weer vroeg uit de veren!

Het eind resultaat van de cursus;
"Bij de Pss pss...hoornse plas..."

Steen op Steen

2009-12-03T13:46:00.001-08:00

De Pier van Sellin

2009-12-03T13:18:00.000-08:00

Een reportage over Rügen in een blad deed me weer denken aan de vakantie van een paar week geleden. We waren toen een paar dagen op dit duitse eiland aan de Oostzee.
Dit is de pier van Sellin, de Seebrücke. Daar kun je vast heerlijk eten..we hebben als twee zwervers met dikke bemodderde wandelschoenen, een verwaaide bos haar en een knagend maagje door de ramen naar binnen zitten staren. Toen we allemaal smokings en dure jurken zagen hebben we toch maar een rechtsomkeer gemaakt...Dan maar een foto!

Herfst-Macro's

2009-10-31T07:29:00.000-07:00

Op het nieuws werdt gisteren gemeld dat het dit jaar een goed paddestoelen jaar is. Inderdaad, ik heb vandaag heel veel paddestoelen gezien. Paddestoelen kan ik totaal niet determineren..ik kan alleen een vliegenzwam aanwijzen (die rooie met witte stippen..)...Vandaag zag ik een groep paarse paddestoelen, mocht een lezer van deze blog de naam weten van deze zwam (zie foto), Zou je mij dat dan willen vertellen?? Thanks!

UPDATE: Ik ben er achter! De naam van de paarse paddestoel is (hoe kan het anders..):'Rodekoolzwam'. Weer wat geleerd.

"PurplePaddo"

"LieveHerfstBeestje"

"Kleine paddestoeltjes op een denneappel"

Foto's gemaakt in de boswachterij van Hooghalen.

Naast een prachtig afwisselend bos, dat door de beuk en de amerikaanse eik in deze tijd flink rood kleurt, is er een groot heidegebied met vennetjes. Je kunt de wandeltocht uitbreiden door een bezoek te brengen aan het indrukwekkende Kamp Westerbork. Verder staat er in het bos een hele rij enorme schotels (radiotelescopen)van de sterrewacht, die samen 24 uur per dag de melkweg afspeuren naar spannende ontdekkingen in de 'black space' om ons heen. Kortom, dit bos verdient een bezoekje!

"HerfstBos"

Een Heleboel Kraanvogels...

2009-10-17T07:45:00.000-07:00

Begin oktober waren wij een midweek op het mooie schiereiland Rügen in het Noord-Oosten van Duitsland. Op de terugreis had ik Roland zo ver gekregen om een omweg te nemen voor een speciale vogelgebeurtenis... Juist..een omweg voor een vogel..dat klinkt inderdaad heel erg fanatiek. Met alle respect, ik ben zelf normaal niet iemand die kilometers omrijd voor een vliegende siberische zeldzaamheid..maar de aanblik van duizenden kraanvogels leek me wel een toeristische route naar huis waard.

In Nederland hebben we wel eens groepjes overvliegende kraanvogels en we zijn er terecht heel trots op dat we 1 broedpaar hebben in het Fochteloërveen, maar het Noorden van Duisland wordt in het voorjaar en in de herfst bezocht door tienduizenden exemplaren. Ze vliegen in de herfst van Zuid-Scandinavie naar het noorden van Duitsland om daar uit te rusten en zich te goed doen aan o.a mais wat is blijven liggen na het oogsten. De volgende etappe gaat richting Frankrijk en daarna over de Pyreneeën naar het noorden van Spanje. In februari/maart vliegen ze weer terug waarbij ze opnieuw uitrusten in Noord Duitsland en daarna terugkeren naar hun broedplaats in Scandinavie.

Vanwege het nog ontbreken van een TomTom in de auto, was het kraanvogel rustgebied dichtbij het dorp Gross Mohrdorf toch nog lastig te vinden. Na een aantal keren gezegd te hebben; 'Als ze hier niet zijn, moeten we naar echt huis!', kwamen we uiteindelijk een volgepropte parkeerplaats met een dichtbevolkte vogelkijkhut tegen. Dat kon niet missen! Daar waren ze, ze stonden met ongeveer 2000 exemplaren op een grasveld naast een nog niet ge-oogst maisveld. De kraanvogels zijn echt een toerische attractie daar. Who cares, we voegden ons er verheugd bij aan.

De vele kraanvogels aten van mais dat speciaal voor hun was uitgestooid over het grasveld.

De kraanvogel is een grote vogel (zoiets als een grote reiger/ooievaar), toch stonden ze nog zo ver weg dat we jammer genoeg geen close up hebben om te laten zien. Het was bijna 6 uur 's avonds en iets voor zonsondergang vliegen de foeragerende kraanvogel groepen 1 voor 1 weg naar een veilige slaapplek in ondiep water, zo'n 15 km verderop. Luid toeterend komen dan grote groepen kraanvogels overvliegen richting de kust.

Kraanvogel Landing.

'Onze' groep bleef nog even staan, al wapperden ze soms wel met een grote vleugels en toeterende terug naar de overvliegende groepen. Zo was het dus dat wij op een duur toch echt richting Nederland moesten, wij hadden ook nog een lange reis voor de boeg...Al toeterend in de Corsa...

(Even op de foto klinken voor een grotere foto)

...Herfst Mode...

2009-10-13T04:35:00.001-07:00

Damhert met herfst-tooi in hertenpark in Putbus (Rugen, Duitsland)

In de bronstijd (de paartijd van herten) willen de mannetjes herten er zo imposant mogelijk uitzien voor de vrouwtjes. Daarom wordt er naast heel hard brullen, wat burlen heet, ook aandacht besteed aan hun gewei. Men denkt dat herten hun gewei versieren met gras en takjes om nog beter voor dag te komen en zo dus de meeste vrouwtjes te winnen. Dit damhert leek heel trots op zijn gras pruikje...
Dit is de gespikkelde vorm van het damhert, ook zwart/bruine damherten bestaan. Het gespikkelde damhert is erg makkelijk te houden en wordt vaak gezien in hertparken/kinderboerdeijen.

Lauwersmeer...Ganzen en Baardmannetjes!

2009-09-26T00:54:00.000-07:00

Vakantie...! En wat doe ik...vroeg opstaan! Ik ben al een paar dagen op weeronline.nl aan het kijken voor de beste dag om 's ochtends op pad te gaan naar het nationaal park Lauwersmeer. Het is al een beetje herfst, de herstkleuren beginnen langzaam te verschijnen.
Ik zou heel graag een mooie zonsopkomst willen fotografen..met een spookjesachtige grondmist en een ree die daar in de verte me staat aan te staren..Zo'n foto heb ik in mijn hoofd. Donderdag zou volgens de weersites de beste kans geven op grondmist. Mijn meest bezochte site aller tijden is weeronline.nl. Ik moet altijd weten of er die dag een zonnetje bij komt of dat het een grijze dag wordt om uit te slapen.

Om half 7 reed ik in mijn Corsaatje richting Lauwersoog. Mijn batterijen opgeladen en de fototas vol gepropt met een macrolens, een 17-50 mm 'landschaps' lens en een 70-200 mm Canon L-lens. ..Oh en een nieuw statief! Een wat duurdere dan de vorige, maar veel beter en stabieler! Een flink gewicht..maar ja..je wilt er niet aan denken dat je net die lens nodig hebt die je thuis in de kast hebt laten liggen!

Het was nog donker toen ik op weg ging, maar de sterren aan de hemel gaven wel aan dat het helder was en dat het dus geen saaie, grijze morgen zou zijn. En wat een zonsopgang was het: Er was weinig wind en langzaam kleurde de hemel oranje. De oranje bol klom langzaam hoger en hoger. Heel veel ganzen vlogen luid gakkend over mijn hoofd, ze hebben veilig voor de vos op het water de nacht doorgebracht en vlogen nu naar hun grasland foerageergebieden. Overal rond het Lauwersmeer zie je ze op de weilanden. Vooral op de gebieden aan de west-kant van het gebied bij Anjum en Oostmahorn zie je heel veel ganzen, vooral kolganzen en brandganzen lopen daar tussen de koeien zich vol te (vr)eten.
Tot 10 uur s'ochtend ben ik geen mens tegen gekomen. Het Lauwersmeer gebied is een uitgestrekte gebied met rietmoerassen, plassen, slikjes en graslanden. Vroeger was een open verbinding met de Waddenzee. Uit angst voor overstromingen werd in 1969 een afsluitdijk gebouwd. Het oorspronkelijke Lauwerszee was vanaf toen een meer en de zee lag een stuk verderop..dit was vooral voor het vissersdorp Zoutkamp een hele ommekeer. De vissershaven in het dorp had geen doel meer, de vissers moesten noodgewongen hun boten naar Lauwersoog brengen. Iets wat zeker veel aanpassingvermogen ten opzichte van het gebied heeft geeist. Dit jaar wordt alweer de 40-jarige verjaardag van het Lauwersmeer gebied gevierd.

Lopend door de Ezumakeeg kwam ik vogeltjes tegen die ik nog niet eerder in het echt had gezien; Baardmannetjes! Eigelijk zijn het net musjes met een wat langere staart, maar ze hebben een mooi terracotta-kleurtje en de vooral de mannetjes mogen er zijn met een karateristiek zwart streepje onder hun oogjes. Verder omdat deze soort op de rode lijst van bedreigde soorten staat en dus niet erg algemeen in Nederland voorkomt. In Nederland zijn er maar 3 hot spots voor Baardmannetjes, de meeste (85%) komen voor in de Oostervaarders plassen in Flevoland, zo'n 9% komt voor in het Lauwersmeer.

Mannetje

Ze vlogen in groepjes van ongeveer 10 vogeltjes door het riet, "Ting-Ting-Ting" ze klonken erg praatgraag en vrolijk. Ze hingen in de rietpluimen en plukten de zaadjes eruit om op te eten. Ze waren zo druk bezig dat ik heel voorzichtig dichterbij kon komen en zelfs met mijn 200 mm lens ze redelijk op foto kon krijgen. De ochtendzon scheen op die vrolijke bruine bolletjes en ik kreeg langzaamaan spierpijn in mijn armen van het richten van de camera. Maar wat een leuk moment...
Vrouwtje

Spinnen-Tijd

2009-09-23T00:03:00.000-07:00

Het is weer spinnen-tijd...ik kom ze overal tegen. Ook in huis...Bbrrrrr... :(

Wie Weg Is, Is Gezien...

2009-09-20T01:24:00.000-07:00

De Kleine Kikker-Prins

2009-09-17T01:57:00.000-07:00

Vakantie! Eindelijk….Toch iets waar je naar uitkijkt. Helemaal omdat veel mensen in je omgeving heen al zijn weggevlogen naar subtropische oorden (en al weer zijn teruggekeerd..). We blijven deze vakantie voornamelijk lekker bij ons nieuwe huis, op een midweekje Duitsland na.

Ik moet weer denken aan de vakantie van vorig jaar. Toen zaten we in een sta-caravan op een schiereilandje vlak bij Hyères, aan de Côtè d’Azur. Een belangrijke missie daar was het zoeken naar een miniscuul klein, felgroen kikkertje; de boomkikker. Die wilde ik al mijn hele leven tegenkomen, maar dat was tot op heden nog niet gelukt. In Nederland komt dit kikkertje ook voor en dan vooral in versnipperde gebieden in het zuiden en oosten van het land. Ze zijn hier zeldzaam een daarom goed beschermd en dat mag ook wel, als je hem eenmaal gevonden hebt wil je hem het liefs in je broekzak mee naar huis nemen…

Dit kikkertje heeft namelijk zo iets aandoenlijks, hij heeft, net als een dolfijn, een gelukzalige smile op zn koppie, daar wordt ieder mens (behalve mijn zusje want die is bang voor kikkers..!) direct vrolijk van.

De boomkikker is dus groen, zo’n 3 cm tot 4 cm groot en doet zijn naam eer aan, hij leeft vooral in bomen. Op lage takken van struiken klimt hij de hele dag een beetje heen en weer op zoek naar insecten. Om een beeld te krijgen hoe klein dit kikkertje is: heel veel jaloersmakende foto’s tonen dit kikkertje uitrustend op een braam. En dan is de braam dus net zo groot als het kikkertje!

Maargoed.. terug naar de Franse Middelandse Zee kust….Op een zonnige dag zijn Roland en ik met een ferry meegevaren naar de het eilandje Porquerolles. Een prachtig eilandje waarbij je hetzelfde gevoel hebt wanneer je een dagje naar Ameland of Schiermonninkoog gaat; Over de woeste zee varen naar een nieuw te ontdekken paradijsje (..of zoiets..)!

We waren al dagen op zoek naar een boomkikker, maar hadden nog geen spoor van ons groene vriendje gevonden. ..Tot ik op den duur net als Ray Mears in zijn survival programma Bush Craft, een plasje in de vrije natuur moest doen…De normale wc’s waren namelijks kilometers ver weg. Dus niemand in de buurt, Ingrid van het pad af hup, in de bosjes! (niet verder vertellen hoor!). Toen ik klaar was wilde ik weer terug naar het pad lopen, maar toen hoorde ik allemaal Frans geklets op het pad waar Roland geduldig stond te wachten. Nee he! Er stonden drie Fransozen ontspannend te klessebessen naast Roland en ik had dus op dat moment geen zin om uit de bosjes te verschijnen! Toen ik me op mn hurken weer verdekt opstelde, ontdekte ik hem; De Boomkikker! Daar zat ie! Hij zat daar al glimlachend op een tak, te kijken naar mij met een blik van..Hè, Hè, zie je me eindelijk! Een groen stipje tussen allemaal bruine takken! JAAAAAAAAA een boomkikker! Ik kon wel een gat in de lucht springen, maar ja..dan zouden de Fransozen me zien èn horen..Gelukkig gingen ze na een tijd weg en kon ik Roland en de camera’s mee sleuren naar de kleine kikker-prins (ik heb hem niet gezoend hoor..) voor een foto sessie. Het resultaat hiervan hangt nu op canvas in de huiskamer boven onze eetkamer tafel; Het groene kikkertje met zijn gelukzalige Boedda-glimlach..een mooie herinnering:

De Avond In Rood en Blauw

2009-08-27T10:36:00.000-07:00

De afgelopen weken hebben een aantal hele mooie zomerse dagen gehad. Heerlijk BBQ weer en tot 's avonds laat buiten zitten. Wat dat betreft zijn we percies op het juist moment verhuisd; na het uitpakken konden we direct in de zonnige tuin uitrusten! We hadden nog de hele zomer voor ons en hoopten op lekker weer natuurlijk.
Over een paar dagen zit alweer bijna de Rrrr...in de maand en dient de herfst zich straks alweer aan. Vallende blaadjes en mooie herfst kleuren! Elk seizoen heeft iets inspirerends om naar uit te kijken. In de herfst ga ik ook mee doen aan een foto cursus, een landschapsfotografie cursus bij Bas Meelker Leuk!!

In het begin van deze maand zijn we naar een luchtballon feest geweest. Daar stegen naast 'normale' luchtballonnen, allemaal funny-special shapes-luchtballonnen op. Jammer genoeg steeg gigantische T-rex op het einde niet op! Te veel wind...

Een luchtballon stijgt op omdat de ballon met gas lichter is dan lucht. Rieten mandje eronder en daar ga je..stilletjes met de wind mee..Vaak zie je luchtballonnen met mooi weer, wij zagen er ook een voorbij gaan: met recht een Hot-Air-Balloon:
'Hot Air Ballooning'

Wist je dat een van de eerste vluchten met een luchtballon voor de zekerheid werden uitgevoerd zonder mensen, maar dat de gelukkige passagiers een schaap, een haan en een eend waren? Dit was al in 1783 in Versailles in Frankrijk, onder toeziend oog van koning Lodewijk de XVI. Luchtballon blijven facinerend om te zien. Nu moeten we zelf ook nog eens de vlucht echt beleven, hoog vanuit dat rieten mandje!

Nadat de zon was onder gegaan op die rode avond, werd het langzaam blauwer en blauwer. We zijn gestopt bij een sluisje hier in de buurt. Daar heb ik een foto gemaakt met een lange sluitertijd (belichtingstijd), hierdoor lijkt het water wat "zachter", zeg maar. Er stond die avond helemaal geen wind, dan zou je het effect beter kunnen zien.
...Voordat de herfst straks echt doorbreekt, zien we graag nog even wat van dit soort zwoele zomeravonden..

Macro: De Kleine Wereld Levensgroot..

2009-08-11T10:17:00.000-07:00

De zomer is DE tijd voor macro-foto's. Veel insecten, bloemen in bloei, je hoeft niet ver te zoeken. Iedereen met een tuin heeft wat Roland en ik als grap noemen: 'macro-waardige' voorwerpen dichtbij. Natuurlijk kun je vanalles met je macro lens op de foto zetten, maar op deze blog zul je toch vaak insecten en bloemen gaan zien. Macro fotografie houdt in om voorwerpen van zeer korte afstand te fotograferen. Ik heb zelf een Tamron 90 mm 1:1 macro-objectief.

De kracht van macro-foto's zit hem in de scherptediepte. Dus je hebt een scherp gedeelte en een deel wat onscherp is. Doordat onscherpe leg je de focus op het scherpe deel. Dat deel wil je dan ook loei-en loei scherp. Maar dit is ook de moeilijkheid...omdat je maar een klein deel scherp wilt (we spreken misschien wel over milimeters), moet je dus niet bewegen! Een zuchtje wind, een vlieg die wegloopt of jijzelf die op de ontspanknop drukt, boem...het is niet meer scherp. Een statief is dus geen overbodige luxe..meer een must. Een nadeel is dat je die tussen je bloemen en planten soms moeilijk kan neerzetten. Deze keuze moet dus genomen worden.

Wat ik zelf probeer te zoeken in macro-foto's is humor. Lastig te vinden, sommige fotografen zijn er heel goed in. Zo zag ik al foto's met een mier met een paardebloempluisje, hij hield hem net zo vast als een parasolletje. Geweldig!
Dit schoonspring mugje maakt zich klaar voor de grote sprong, .....1...2.....3...POING...! ;-)
(beetje fantasie mag ;-) )

" Hop-Hop-And-Away"

Mmm de foto van het mugje komt niet zo goed uit verf hier vind ik...Daarom nog maar een gouwe-ouwe. Deze foto heb ik namelijk vorig jaar al gemaakt. Hier zie je goed dat alleen het koppie van de wesp scherp is, de rest is heel vaag. Dat is een keuze, ik had ook kunnen kiezen dat zijn achterlijfje ook nog scherp was.
Tijdens onze vakantie in Frankrijk lieten we na het ontbijt wel eens een plakje ham liggen voor de camping-kat. Die was altijd weg toen we smiddags weer terug kwamen. Toen we een dag niet weg gingen, bleek dat niet de kat maar een heel ander dier het ham opat! De wespen vlogen af en aan, ze namen een hapje en vlogen weer weg (waarschijnlijk naar hun nest).
Burp...beetje onfatsoenlijk maar na het eten van zo veel ham zit dit wespje ook boordevol...

's Ochtends

2009-08-01T02:08:00.001-07:00

.....'s Ochtends heel vroeg, dan moet je er bij zijn...dan is er niemand behalve jij en de zon die langzaam opkomt. Ze zeggen altijd dat dan het licht het beste is, en ze hebben gelijk!
Op sommige (zater)dagen ben ik ineens vroeg wakker en dan denk ik, gauw, gauw aankleden en hup, op de fiets even op zoek naar een mooie foto. Je wordt heel anders wakker dan wanneer je naar je werk moet (dat gaat meestal wat langzamer..). Vandaag een eindje gefietst en ik zag heel veel hazen, boeren ver weg in het land om hun koeien op te halen voor het melken en ook grote groepen kieviten wegvliegen voor een waarschijnlijk hongerige, overvliegende kiekendief.
De hazen waren natuurlijk veel te ver weg voor mijn 200mm lens. Ik heb de foto gecropt, dat doet de kwaliteit geen goed, maar dit is mijn eerste hazen-foto. Een +- 500 mm lens is bij mij zeer gewild, maar ja..ping ping..er hangt natuurlijk een prijskaartje aan. Wie weet in de toekomst.

..en nu...Nu ben ik een beetje duf...Gaaap...

Welkom!

2009-07-26T12:07:00.000-07:00

Welkom op deze nieuw aangemaakte blog!

De laatste tijd zie ik zo veel leuke, informatieve websites van mensen die hun hobby showen op het internet. Vooral bij een hobby als digitale fotografie is het naturlijk leuk om je foto's naast het bewaren in de vele mapjes op je harde schijf, ze ook op internet te delen. Vorig jaar begon ik mijn foto's al op ZOOM.nl op-te-loaden, maar samen met mn vriend zaten we al steeds te denken over een website. Roland is erg handig met computers, maar een website maken kost erg veel tijd. Daarom doen we het nu even snel en beginnen we met een weblog!
We zijn net verhuisd naar een nieuwe omgeving; een nieuwe start en een nieuwe weblog!

Wat kun je binnenkort allemaal verwachten...Kortgezegd en heel (gaap) burgelijk: We houden erg van de natuur. Het is nu volop zomer en om ons heen zijn genoeg dingen wat ons inspireert om op de foto te zetten, of het nu een vlinder op een bloem in de tuin is of en wolkenlucht boven het groningse wad. Daarnaast hebben we erg fotogenieke huisdieren!

Zoals Lynx, een van de twee van onze 16-week oude kittens. Lynx heet Lynx omdat hij geboren is met een kort staartje (net als zn grote neefje de lynx). Daarnaast heeft hij natuurlijk zn 'wilde' kleurvachtje mee.
Lynx.