Vlinder Mee Dit Weekend

Dit weekend is het tijd voor de Tuinvlinder telling 2011. Dus Vlinder Mee en tel de vlinders in je tuin. Persoonlijk kan ik al zeggen dat ik op onze vlinderstruik minder vlinders tel in vergelijking tot andere jaren. Of dat komt door onze miauwende, vlinder-en-motten-vanger-Joey of dat het geen goed vlinderjaar is, zullen we dus ook landelijk gezien weten na dit weekend. Ik ben benieuwd.
Hieronder het dambordje, daarom ook maar toepasselijk omgezet naar zwart/wit. Deze mooie vlinder zullen we waarschijnlijk niet aantreffen in onze tuinen, ja heeeel misschien mensen in Limburg. Gefotografeerd in Italie op een veldje naast de camping waar een heleboel dambordjes rondvlogen. Iets wat gemakkelijke foto dus... Klik, een vlinder op een bloem, niet echt heel creatief ofzo. Registrerend fotograferen heet dat. Eens kijken hoeveel vlinders ik nu buiten kan registreren in de tuin.

Enjoy The Silence

Afgelopen weekend was ik met Mariska in Duitsland voor een fotoweekendje. We werden als VIP artiesten op weg naar een belangrijk optreden in een zoef-zoef Audi heen en weer naar de plek van bestemming gereden. Die bestemming was het Duitse gebied de Vulkaan-Eifel, waar de "Taxi" chauffeurs gingen genieten van nog snellere F1 auto's op de Nürburgring. Tijdens dit soort weekendjes staat elke minuut van het weekend in teken van fotografie, dus de wekkers om 4 uur, papieren vol met potentiële fotogenieke plekken, een fototas vol met kilo's aan materiaal, irritaties over grijze luchten en gelukzalige momenten als de gewilde foto op het kleine LCD schermpje te bewonderen is. Wij hadden onzettend veel geluk dit weekend, op een of andere manier vonden we snel en gemakkelijk mooie plekken en ondanks vooral s'ochtends lage temperaturen (ook zomers moeten handschoenen standaard mee in de fototas dus...) viel het weer 100% mee.
Er was steeds bewolking voorspeld, dus ons ochtend ritueel was na het afschuwelijke geluid van de wekker, het hoofd uit het raam steken om te kijken of er sterren en een maan te zien waren. "Shit....Ik zie een maan!" ..... neeee... Maar na 5 minuten ben je up en running en verheug je je op de zonsopgang. Hoe zou het deze keer worden?? Het is zo aan te raden om dit af en toe te gaan bekijken, OOK als je geen fotograaf bent. Op dat moment als de zon boven de horizon uitkomt en probeert door de mist heen te schijnen, de vogels langzaam beginnen te zingen, het voor de rest helemaal doodstil is... dan denk je, waarom sta ik hier in godsnaam elke dag niet!! Enjoy The Silence.



Daarna met wallen onder de ogen en een bleek gezichtje aanschuiven aan een duits ontbijtje met broodjes, thee en een eitje. Aahhh...even bijkomen...Morgen weer?



Voor de foto's heb ik gebruikt: Een canon 60D, een statief (velbon sherpa), een Tamron 17-50 mm f2.8 lens en een grijsgradatie filter om het zonlicht tegen te houden en de voorgrond goed te belichten. Bij onderstaande foto heb ik ook een 10-stops ND10 filter gebruikt. Ik moest een uur wachten tot de zon eindelijk boven de heuvels en een randje bewolking uitkwam en zich door de mist heen priemde. Van een grijze foto veranderde de foto in een klap in een kleurrijk geheel. Een paar minuten daarna was het voorbij en was de zon te fel voor die plek. De rose gloed over het landschap duurt maar kort, maar dit maakt waarom fotografen zo vroeg uit bed rollen.

Sprookjesachtig Beieren

Op reis naar onze vakantie bestemming kwamen we langs de hoge bergen van de Duitse Beierse Alpen. De puntige dennebomen aan de horizon staken scherp af tijdens de zonsondergang. De heks op de bezemsteel (Whaawhiihihiaaaa) ging iets te snel door het beeld, maar je kunt haar er vast nog wel even bijdenken.

Zwarte Roodstaart

De lente gaat over in de zomer en thuis gekomen van de vakantie lijkt het wel herfst buiten.
Ook wij hebben flinke regenbuien gehad in Italie, we zaten gelukkig niet in een minitentje te verkleumen, maar zaten droog in een sta-caravan. Met uitzicht op een tuinje waar vele soorten vogels hun jongen groot brachten. In de moestuin met druiven ranken, tientallen stokken voor opgroeiende bonenplanten en diverse kersebomen woonde zoal een (grote) familie mus, zwarte roodstaarten en gekraagde roodstaarten met hun jongen en er was zelfs een paar keer bezoek van een draaihals, een kleine bruine specht die leeft van mieren. Natuurlijk vlogen er vele zwaluwen rond, een luidruchtige groep van 5 bonte kraaien en hoog in de lucht zweefde vaak 2 paartjes zwarte wouwen. Roland en andere camping gasten hadden het geluk de visarend te hebben gezien die volgens de ooggetuigen s'ochtend en s'avond daar een ronde deed over het meer.

Jong van een zwarte roodstaart die zich even uitrekt op een paaltje. Je kunt de rode staartveren zo goed zien en dat hun snavel nog van die gele uiteinden heeft, iets wat jonge vogels zo aandoendelijk maakt.



Op een dag zagen wij een van de jongen van de zwarte roodstaart op het hek zitten. Hij zat met zijn bek nogal open en met de verrekijker zagen we dat hij waarschijnlijk net gevoerd was door een van de ouders, want hij had een dik insect in zijn snavel.



Na een tijdje zat de jonge vogel er nog steeds en hij had zichtbaar moeite met het doorslikken van zijn voedsel. De dikke kever (?) verschoof geen mm meer en het vogeltje probeerde het kwijt te raken door zijn kop te schudden, zijn snavel langs het hek te wrijven en zelfs op een onhandige manier met zijn pootje het beest uit zijn bekkie te krijgen. Hij werdt er moe van, deed zelfs even zijn oogjes dicht en ging sneller ademen. Waar is een zijn ouders! Die moet dat beest verder drukken of weghalen! Ook wij werden er langzamerhand zenuwachtig van. Het zou toch niet dat dit jong dat al bijna zelfstandig was, dood zou gaan aan een te dikke kever? In mijn hoofd had ik het vogeltje al tien keer gered met behulp van een pincet, maar ja, hij zou vast wegvliegen als we ons lieten zien. We moesten maar hopen dat hij het insect toch ineens kon inslikken. Dat is de natuur, die redt zich wel...Toch? Het einde kunnen we je niet melden, op een duur vloog de jonge vogel weg, met nog steeds zijn snavel open. We moeten er maar op vertrouwen dat hij het insect toch nog heeft doorgeslikt of uitgespuugt. Maar die gedachte het heeft ons wel even bezig gehouden.

Het jong had zichtbaar last van het insect wat muurvast op zn plek zat...

Zomerwolken

Het weer zit vandaag even niet mee, grijs en grauw, met koude windvlagen die de regen tegen het dakraam boven mijn hoofd, aanblaast. Geen probleem, een dagje binnenzitten is vooral met dit weer ook heerlijk. Kop thee erbij en even mijn favo foto-websites bewonderen. Misschien herkennen velen onder jullie dit, maar ik heb een aantal websites die ik MOET bekijken. Voor inspiratie, info en natuurlijk de foto's. Kijken naar foto's van anderen helpt iedereen verder in hun foto-carriere denk ik. En tegenwoordig met al die blogs, fotocommunties en websites ben ik zo een aantal uren bezig. Muziekje erbij. Vandaag ga ik niet meer op pad, ik denk nog even aan de vorige keer toen we foto's gingen maken van de zonsondergang bij de kwelder bij Moddergat. Toen ik weeeeeeer mijn statief opzetstukje thuis was vergeten..Prutser..

De grote regen wolken worden op het eind van de dag, mooi oranje/rose verlicht door de ondergaande zon. Locatie: Op de dijk bij Moddergat, Friese Noordkust.


De vakantie naar Italie komt nu echt dichtbij. Nog een paar dagen werken en dan kan de lange reis na het zuiden beginnen. Nog even voor de valreep een extra batterij gekocht.... 60 euro's...! Moet dat nou zo duur! En moeten die batterijen nu voor elke camera anders zijn?? Bedankt Canon..
Omdat het nog steeds donker en grijs is als ik op kijk door het raam, dan maar een echte vakantie foto: Strand, zee en geen badgasten! Gelukkig. Om alvast in de stemming te komen!


Palombaggia, volgens kenners het mooie strand van Corsica. Het waaide een storm en het strand was verlaten, geen mens durfde het aan om zijn handdoekje uit te rollen onder een de vele parasolletjes. Ik en mijn polarisatie filter werden keihard gezandstraald...dubbel auww..


Ingrid, vergeet je slipper(s) niet!


Een website waar ik ook regelmatig kwijlend naar zit te kijken is 1x.com. Ik mag wensen dat ik ook ooit zulke pracht foto's maak dat ze de mijne daar ook op publiceren. Tot die tijd heeft 1x.com ook een tutorial deel, met tips hoe een bepaalde foto tot stand is gekomen. Leerzaam! Zie hier.

Close Up in de Tuin

Een sierui wordt geboren:


Deze heb week ik wel tijd gemaakt voor de macro-lens. Ik ben het hele voorjaar al druk aan het tuinieren en daar geniet ik echt van. Elke week is het weer anders, vooral de laaste weken natuurlijk. Alles groeit, bloei, ontspruit, komt op of zoals de krokussen en sneeuwklokjes, zijn alweer lang verdwenen en weggemaait. In februari/maart heb ik me in het zweet gewerkt om in een hoek van de tuin een vijver in te graven en de kunst is om deze zo natuurlijk mogelijk af te werken. Zodat de zwarte, plastic randen zo min mogelijk te zien zijn. Hier en daar stenen weg gepikt, via marktplaats platte flagstones op de kop getikt en ik kom heel vaak bij het tuincentrum. Die verdienen dik aan mij! Behalve die keer dat ik na een uur mijn vol geladen kar kwam afrekenen en ik met een rood hoofd bij de kassa moest bekennen dat mijn portomonnee nog thuis lag....Dat krijg je als je je fototas na een tripje niet uitpakt....!

Dit weekend dus vooral in de tuin op pad geweest. Ik zocht een beetje abstracte macro's, met sfeer en knalkleuren. Vooral de sierui heb ik vanuit alle hoeken bekeken.






Ik maak gebruik van een Tamron 90mm lens, een 1:1 macro lens en sta elke keer versteld wat je zoal ziet als je eens flink inzoomt. Doordat de achtergrond gauw vervaagt door de macro lens ((is ook het mooist/rustigst voor de foto), heb je elke keer weer een andere kleur als achtergrond. De blauwe regenton geeft zo een blauwe achtergrond en het gras achter de bloemen maakt de achtergrond mooi groen.

Droog, droger, droogst, het wordt waarschijnlijk weer een record jaar. Ongelovelijk en wat sneu voor de boeren die zitten te springen om water voor hun gewassen. Op tv ook nog boeren die na de droogte hun kleine bietenplantjes hebben zien verpieteren door de onverwachte strenge nachtvorst van vorige week. Ook weidevogels zoals de grutto hebben het moeilijk omdat de grond zo hard is dat ze moeilijk hun maaltje kunnen bemachtigen. Maar vanavond betrok ineens de lucht en begon het ineens te regenen! Ik ben weer met de camera met macrolens naar buiten gerend en heb vanonder de paraplu waterdruppels gefotografeerd. Op de bloeiende planten.


Deze foto's moet je niet van dichtbij bekijken, maar klik er maar op en leun dan maar achterover, dan komt de foto het beste over.



Na zonneschijn komt regen!
Zo is het toch!

Tijd voor de macrolens!

Het is weer macro tijd! Tijd om in te zoomen op de mini-natuur onder onze voeten. Helaas heb ik maar weinig tijd om me echt op het fotograferen te storten. Snif... Gelukkig komt de vakantie ook al langzaam dichterbij. We gaan vroeg in het jaar op vakantie. Dit vlindertje heb ik vorig jaar gefotografeerd, op Corsica. Zn vleugeltjes zijn wat gerafeld, hij zal al wel een tijdje daar hebben rondgefladdert.